My life-opowiadanie cz.4

...

- Nie, wiesz co zrobiłam?- powiedziała Cassie

- No, co?- byłam bardzo ciekawa co mi powie

- Zrobiłam to z ....

- z NIM, naprawdę?!- powiedziałam wkurzona- On chcę przelecieć wszystkie laski ze szkoły!

- No,ale....On tak mnie kręci- powiedziała podekscytowana

- Dobra, chodź się przebrać na wf

No i wychowanie fizyczne. Gdy tak ćwiczyłam. Wszyscy zeszli na bok. Została tylko jedna osoba- Cassie. Nagle zaczeła grać piosenka ,,Sorry". Cassie zaczeła tańczyć? Nagle przyszło dwóch chłopaków i dali krzesło na środek. I zaprowadzili mnie.Dołączało więcej osób.

-Zaraz,zaraz. Czy to czasem,nie flash mob?- pomyślałam

Podchodził do mnie James. Wyglądał świetnie. Miał ze sobą bukiet czerwonych róż. Każda dziewczyna chciałaby się znaleźć na moim miejscu.

- Nicolo Evans, wiem,że nie zaczeliśmy nie najlepiej. Przepraszam za swoje zachowanie. Mam nadzieje,że mi wybaczysz,a to dla ciebie.- wręczył mi bukiet róż.

-Wybaczam i dziękuje. Ja też byłam zresztą nie miła.

-Może poszłabyś dziś ze mną do kina?- powiedział pełen nadzieji

- No dobrze,ale to nie randka.-powiedziałam ledwo słyszalnie

Byłam już w domu przygotowywałam się do randki.

-Ej!!! To NIE JEST RANDKA!!-krzyczałam w myślach

Gotowa czekałam na dzwonek. Nagle,gdy tak rozmyślałam usłyszałam go. Boże,ale się denerwuje.Zeszłam na dół i otworzyłam drzwi.

Zamroziło mnie. Wyglądał bosko. Brązowe włosy były ułażone w artystyczny nieład. Miał na sobie garnitur,przecież to tylko spotkanie,zwykłe spotkanie, tak. Błękitne oczy ładnie błyszczały. Mogłabym na nie patrzeć wiecznie.

-Wyglądasz tak pięknie,że nie wiem co powiedzieć.

-A jednak coś powiedziałeś. - zaśmiałam się

- To co......idziemy?- zapytał

- Jasne.

Otworzył mi drzwi od mercedesa. Wsiadłam. Teraz nie ma już odwrotu.