Pisiont twarzy Greja 2

Skoro już tak dedykujemy to dla Sky za pomysł i dla Karoli za gazetkę ścienną XD

Nie umiem pisać śmiesznych rzeczy.

***

Genowefa zacisnęła usta w wąską linię, starając się przetrawić to co właśnie usłyszała.

 Nie wampir, nawet nie zboczeniec - OTAKU.Jeszcze raz rozejrzała się po pomieszczeniu i musiała zamrugać, by powstrzymać napływające do jej oczu łzy.

- Genowefo - wyszeptał Grej błagalnym głosem. - Proszę, powiedz coś… Cokolwiek.

- Co mam powiedzieć Marku?! - chciała zawołać, ale z jej drżących ust wydobył się nie krzyk a jęk. - CO?!

 - Tylko jedną rzecz. Tylko jedną. - Marek zawiesił głos, a choć trwało to tylko kilka sekund, dla Genowefy wydawało się czasowo równe Modzie na Sukces.

- Tak, Marku? - wyszeptała.

Grej oblizał usta, po czym wreszcie wyrzucił z siebie to dręczące go od dawna pytanie.

- Team Raito czy Team L?

Dla Genowefy było to za dużo - zemdlała, lądując w wątłych ramionach Greja.

Obudziła się na podłodze w Tęczowym Pokoju Udręk, jak przed chwilą nazwała pomieszczenie. Do jej uszu dobiegała jakaś cicha melodia.

 "Czy… Na Boga, czy to jest Nyan Cat Song?" pomyślała, po czym zaklnęła pod nosem i otworzyła oczy.

- Widzę, że już się obudziłaś - odezwał się Marek cicho. - Nadal jesteś strasznie blada.

 Genowefa nieprzytomnie podniosła się do siadu. Grej wpatrywał się w nią swoimi mhrocznymi oczami. A przynajmniej próbował, gdyż zez rozbieżny bardzo utrudniał mu to zadanie.

 Niepewnie wstała, ale zachwiała się i musiała podeprzeć o… ukochanego? Szok był zbyt silny. Czy mogła nadal kochać tego człowieka?

 - Marku - wyszeptała. - Ja… Nie rozumiem. Myślałam, że jesteś wampirem.

 Grej zmrużył oczy.

- Wampirem? - powtórzył. - Co z tobą nie tak?

 - Co ZE MNĄ nie tak?! - Genowefa popatrzyła na niego z niedowierzaniem. - To ty tu oglądasz chińskie kreskówki! Ile ty masz lat?!

Marek wyglądał, jakby powstrzymywał się od ciosu.

- Jesteś troszkę zdezorientowana, przed chwilą zemdlałaś. Nie wiesz, co mówisz.

Genowefa miała już dość. Marzyła tylko o tym, by móc chwilę odpocząć.

- Marku - odezwała się cicho. - Mogłabym się gdzieś na chwilę położyć?

Oblicze Greja rozjaśnił nieśmiały uśmiech.

- Wiesz Genowefo… Liczyłem, że może… Może też jesteś, no wiesz, taka jak ja i że może… Może zamieszkasz ze mną i będziemy razem oglądać anime. Mam już nawet dla ciebie pokój.

 Oczy Genowefy znowu się zaszkliły. Ten Marek był tak różny od Marka, w którym się zakochała. Ale to przecież nadal ta sama osoba, może chociaż spróbować… wmawiać to sobie, dopóki się nie wyśpi.

- Prowadź - poprosiła trzęsącym się głosem.

Grej chwycił ją za nadgarstek i poprowadził krętymi korytarzami swojej rezydencji w Sosnowcu. Zatrzymał się przed jednymi z drzwi i lekko je popchnął.

Genowefa pobieżnie rozejrzała się po pokoju, jednak w swoim obecnym stanie wychwyciła tylko fakt, że na środku stało łóżko, na którym leżał pluszowy Pikachu. 

Miała właśnie podziękować i delikatnie wyprosić Marka, gdy zauważyła, co znajduje się nad łóżkiem.

Już nie próbowała powstrzymywać łez i łkając, osunęła się na kolana. 

- Dlaczego, Marku? Dlaczego?! - wychlipała. - Dlaczego nad moim łóżkiem wisi pieprzona gazetka ścienna?!