Wiersz drugi

Wszystkie tego świata nagrody

nie mogą mi zastąpić

bliskości z innymi ludźmi

nagrody cieszą

ludzie kochają.

Czy smutna myśl

to już przykrość

czy wesoła myśl

to już radość.

Gdzie patrzeć

gdzie słuchać

by życie nie smuciło

by miłości nie przegapić.

A moje oczy

tak pragną widzieć szczęśliwych ludzi

a moje słowa tak

pragną zarażać nadzieją.