bez tytułu

nie muszę uciekać

nikt nie goni

nie ma po co

bieda głodna ze mną

u boku

wciąż zjada

poruszając żuchwą powietrze

a z głodu wiadomo

z śmietników

resztki z zapleczy sklepów

wyżera z koszy i toreb

kucht na targu na obiad

kiedy ich braknie

zgniłe warzywa

z porzuconych skrzynek

moczy obolałe brudne stopy

w rzece co dokądś przez miasto

w ocean morze

ma w dupie

metafizyczne traktaty o estetyce

porzucone za etyką

lubimy z biedą

pijani do bełkotania rzeki

między stopami

śpiewać wiersze

że jutro nadejdzie

alis aquilae descendet

wypełnić ciemność

zgniliznę powietrzem

zachłyśniemy się

zapachem wiatru

zza siedmiu gór lasów

powrotem baśni