Cotygodniowe drabble na zadany temat - Historyk(droubble)
Opowiem wam historię o historyku płci żeńskiej, czyli historyczce.
Otóż, jako dzieciak szkolno-podstawowy, nie lubiłem wszelkich nauk, a zwłaszcza nauk historycznych: nudziły mnie suche fakty, których trzeba było się po prostu nauczyć na pamięć i je w odpowiednim czasie wydeklamować przy tablicy. To nie dla mnie! Fakty odarte z fabularnego mięsa, były kostyczne i niestrawne: miałem po nich wiatry i zgagę.
Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy do naszej klasy zawitała historyczka z pasją.
Nagle, nudna lekcja przemieniła się w kolorowy film mojej wyobraźni- historyczka potrafiła się wbić swoim przekazem przez zakamieniałe gangliony uczniowskiego móżdżka.
Ze zdziwieniem jednak, stwierdziłem, że tylko ja tak to odbieram: pozostali uczniowie, z szyderczym wyrazem twarzy, stwierdzali: chyba jest pijana.
Tak, była pijana- pijana swoim uwielbieniem historii, zapominała się w swojej swadzie, ona żyła w tych czasach, była w nich obecna, gdy nam o nich opowiadała. Opowiadała jak fascynującą, a nie nudną historię naszych dziejów; my jako klasa, przestawaliśmy się dla niej liczyć, stanowiliśmy tylko zbędne tło, statyści jej elokwencji.
Wyniosłem dużo z tych lekcji: nagle wielcy, polscy królowie ożyli w naszej, szarej klasie; zmagali się z przeciwnikami wewnętrznymi i zewnętrznymi, prowadzili srogie i wyniszczające boje o zachowanie swojej władzy...
Dziękuję za te lekcje Pani Historyk.
Komentarze (25)
W podstawówce mieliśmy Panią od historii, która była chuda i nudna. Nazwaliśmy ją Suchota.
Niewielu jest nauczycieli w pełni oddanych swojemu zawodowi. :)
Tak :) dzięki Szu
Kiedy historia jest zakłamywana, tworzona na siłę, trzeba się jej było uczyć na pamięć - wymogi stalinizmu. Wtedy i historykom było ciężko...
Poruszyłeś szeroki problem, niektórzy ludzie nigdy nie powinni uczyć, czasami więcej z tego szkody niż pożytku. Jednak ten zawód przyciąga, choćby dniami wolnymi od pracy, których tyle nie ma w żadnym innym.
Tak :) dzięki
Sądząc po momencie opublikowania tego tekstu, wnioskuję iż należysz do "nieziemskiej" grupy ludzi, którzy rano nie zwykli spać ;)
Bardzo ładnie opowiedziana historia o bardzo dobrym nauczycielu historii ;)
Pozdrowionka ;))
Dzięki :) Tak, niestety, jestem rannym ptaszkiem
Nuncjusz Nie wiem, czy taki "niestety". Jak niektórych kobitek to może być super praktyczne — można by cię na ten przykład wykorzystywać do robienia śniadania do łóżka ;p ;))
Agnieszka Gu *Dla
Agnieszka Gu no ładne kwiatki :)
Bo wszędzie brakuje ludzi z pasją...
Tak
Tacy nauczyciele z powołania, mający pasję są perełkami, potrafią opisać każdy przedmiot ciekawie i przez to zachecaja do nauki. Szczególnie u nauczycieli to chyba najważniejsza cecha charakteru. Dobrze to opisales. 5
Dzięki ;)
heh, aż tak trochę ciepło w środku jak się czyta. Wyjątkowo milutkie jak na ciebie, choć zgaga się pojawiła :) pozdro
Bo to na faktach oparte :)
Ta Pani Historyk naprawdę zasługuje na szacunek, mieć pasję do prowadzenia lekcji przez lata i nie zatracić zainteresowania tematem, to rzadkie. Zazwyczaj w szkole rządzi rutyna. Pozdrowienia!
Dzięki :)
Cieszę się, że i ty miałeś do czynienia z fajną historyczką :) Moja też była interesująca. Mówiła całkiem do rzeczy i nawet nie trzeba było w domu czytać lekcji, bo zawsze choć na trzy coś w głowie zostało, ale ja i tak za historią nie przepadałam :(
Pozdrawiam :)
Ocenkę wstawiłam :)
Dałam 5, nie wiem, kto zaniżył :(
KarolaKorman jakiś ktoś, jakieś coś :)
Nie zmieściłem w dwustu słowach tej oczywistości, że ja też do książek nie musiałem sięgać, po takim, pełnym ekspresji wykładzie, wiedza sama się kodowałą we łbie.
Poza tym, ja w tamtejszym okresiie, podręczników szkolnych, raczej nie czytywałem z własnej woli. Musiał stać nade mną srogi rodzic z batogiem, bym to uczynić raczył :)
Nie zmieściłem w dwustu słowach tej oczywistości, że ja też do książek nie musiałem sięgać, po takim, pełnym ekspresji wykładzie, wiedza sama się kodowałą we łbie.
Poza tym, ja w tamtejszym okresiie, podręczników szkolnych, raczej nie czytywałem z własnej woli. Musiał stać nade mną srogi rodzic z batogiem, bym to uczynić raczył :)
Dobre to je
„Przełom nastąpił dopiero wtedy, gdy do naszej klasy zawitała historyczka z pasją” – to jest akurat prawda, ja miałam matematyczkę z pasją i zrobiła robotę, a na historyka mówiliśmy Bobek, nie pamiętam dlaczego
Coś dla Ozarro.
Tekst na poważnie Ci się trafił, bardzo ładnie :)
Tekst z mojego życia wzięty :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania