Poprzednie części: Droga do Wolności – Część 1/5 – Moja droga do Ateizmu

Droga do Wolności – Część 5/5 – Wyzwolenie

Witam was serdecznie w ostatniej części „Drogi do Wolności”.

Gratuluję – dotrwaliście do końca. Przetrwaliście moje bezduszne argumenty, dłużące się dyskusje i problematyczne tematy.

Przed wami ostatnia część: „Wyzwolenie” i ironicznie odnosi się ono równocześnie do wyzwolenia się z kajdan wiary, jak i od tej serii :)

Pamiętam jak, jakiś czas temu zostałem zapytany, po oznajmieniu, że piszę książkę w fantastycznym uniwersum i jestem ateistą: „Czy nie czujesz się obdarty z magii?” odpowiedziałem wtedy: „Tak”.

Pomyliłem się jednak. Dużo myślałem nad tym pytaniem i zrozumiałem, że poprawną odpowiedzią dla mnie jest „nie”. Część z was może to zadziwić, ale będąc ateistą, antyteistą i sceptykiem wielbiącym naukę i logikę, nie uważam się za kogoś obdartego z magii. Pierwotnie uważałem postawę ateistyczną, za postawę stoicką – ścisłe trzymanie się faktów i niewychodzenie poza granice logiki. Pomyliłem się jednak. Poszukiwanie wiedzy, dowiadywanie się coraz to nowszych informacji, sprawiło, że dawna „magia” nie zniknęła, a stała się częścią nauki i świata. O co mi chodzi? Przykładów jest wiele:

Najbardziej widocznym były zwierzęta. Dawniej ludzie i zwierzęta, byli innymi typami bytów. Teraz stały się bytami z tej samej rodziny. Niewielkie sceny, gdzie przyglądałem się zwierzętom, nabrały znaczenie. Psy naraz okazywały się niesamowicie ludzkie, z ich dobrocią, wiernością i pozytywną energią. Wielokrotnie przez głowę przechodziły pochwały dla jakże pięknego umysłu tych zwierząt, które tak często, mają serca większe od ludzkich. Zwierzęta w zoo, naraz nabrały barw: irytacja, radość, znużenie, zdziwienie – wszystko wydawało się tak dziwnie oczywiste, teraz kiedy rozumiałem. Siedzące za szkłem małpy, nie były już dzikimi bestiami, a kuzynem mojego gatunku. Zacząłem zauważać ich język, rozumowanie, więzi stada, które przecie tak łatwo znaleźć w ludzkim społeczeństwie. Jak za dotknięciem magicznej różdżki, wydawać by się mogło, że zwierzęta naraz zyskały głos i mówią na granicy zrozumienia.

Innym przykładem były obserwowane widoki. Rok temu, miałem okazję pojechać do USA i zwiedzić zachodnie wybrzeże: od Los Angeles, przez las Vegas i Yellowstone, do San Francisco i z powrotem. Zobaczyłem Wielki Kanion, sięgająca nieba sekwoje, czerwony kanion antylop, stąpałem po Dolinie Śmierci, stałem na tamie Hoovera i spacerowałem wybrzeżem Pacyfiku. Za każdym razem, natura i nauka, połączone w dziwną mieszankę, sprawiając, że to, co było dziełem natury i zbadane naukowo, naraz zdobywało nowej wartości. Wielki Kanion pochłaniał mnie swym ogromem, uświadamiając o sile ziemi, po której stąpam. Sekwoje, które wydawały się nogami tytanów, przypomniały mi, jak bardzo jestem mały. Dolina Śmierci powaliła mnie swoim gorącem (byłem tam w środku lata), tama Hoovera ukazała wstrzymaną moc wody, która napędzała swą mocą pobliskie terytoria. Pacyfik natomiast… Pacyfik… wydawał się tak niewyobrażalnie większy, niż znany mi już Atlantyk, kiedy wiedziałem, o ile jest większy.

W tym wszystkim była magia, wyjątkowy typ magii, który najbardziej doceni, wielbiący naukę ateista.

A tą magią był: PRZYPADEK

Niczym na zaciętej płycie, w mej głowie cały czas rozbrzmiewało: „To wszystko przez przypadek” – i to właśnie było prawdziwą magią, którego żadne zaklęcie nie pobije.

To, co mnie otaczało, nie zostało stworzone ręką wszechpotężnego Boga… nie – wszechświat poradził sobie świetnie bez niego. Każdy kamyk i każda góra, każda kropla i każdy ocean, każde zwierze lądowe i morskie – mogło nigdy, ale to nigdy nie istnieć. Niezliczona ilość przypadków, przyczyn, skutków, wpływów i decyzji, zaprowadziła ten świat do tego stanu, który mam okazję obserwować, a najcenniejsze jest to, że będę go obserwować jakieś 60-70 lat maksimum.

Oto Ja – Kapelusznik – jestem turystą na linii czasu naszego wszechświata.

Nie istniałem przez miliardy lat, pojawiam się na mniej niż stulecie i przestaje istnieć, a wszechświat tego nawet nie zauważy.

Dawniej byłem przechodniem, który patrzył na magię tego świata, nie rozumiejąc jej w najmniejszym stopniu – teraz jestem czarodziejem – nie jakimś specjalnym, nie będę zaprzeczał – ale nadal widzę magię i nie tylko – zaczynam ją rozumieć, a nawet rzucam zaklęciem od czasu do czasu.

Okrzykiem sprowadzam echo, uderzeniem wzywam iskry, gestem tworzę słowo.

Jak można być obdartym z magii, kiedy widzisz ją wszędzie? Co więcej, przestaje być ona tajemniczą, niekontrolowaną mocą, a wspaniałym systemem, który równie mocno słucha, jak śmieje się z ludzkiej woli.

Świat stał się dla mnie systemem magicznych stworzeń, zaklęć i czarów, które istniały, zanim człowiek wypowiedział pierwsze słowo i będzie trwała dalej, długo po tym, jak ludzkość zniknie, słońce zgaśnie, a planeta pod naszymi nogami nie zamieni się w zimną drobinę pyłu, sunącą przez ocean kosmosu.

Oczywiście to zaledwie moje podejście i nikt nie musi się ze mną zgadzać. Zresztą, celem tej serii nie było przekonanie was do moich poglądów – podawanie odpowiedzi na tacy nie było moim celem. Było nim wstrząśnięcie, choćby lekko, waszymi fundamentami i przedstawienie moich poglądów – nie wymagam, byście się z nimi zgadzali, ale znając je, moje podejście i przeszłość – możliwe, że będziecie mnie widzieć jako człowieka – a nie „innego” jak to wiadome instytucje mogą próbować mnie przedstawić.

Oczywiście, jak zostało wskazane kilkakrotnie – żaden ze mnie autorytet – a nawet gdybym nim był, nie chciałbym, byście mnie za takiego postrzegali, w tym przypadku. Chciałem pokazać, że zwyczajny człowiek może mieć drastycznie inne podejście od waszego i nadal być człowiekiem – mam nadzieję, że przynajmniej częściowo to się udało.

Wielu z was może mieć wątpliwości co do mojego podejścia albo chcą dowiedzieć się więcej. Przeglądając wiele kanałów i filmików na Youtube – co uznaje za najbardziej dostępną formę zdobywania dzisiaj informacji, wskażę trzy dłuższe filmiki, które dały – przynajmniej mi, sporo do myślenia:

(Wszystkie kanały są anglojęzyczne – więc jeśli nie znacie angielskiego, musicie szukać gdzie indziej)

Pierwsze dwa: „Why I No Longer Believe In God” https://www.youtube.com/watch?v=M5ZLuRYp8gk

Oraz

„losing faith | my departure from theism [cc]”

https://www.youtube.com/watch?v=6xqCkx6WQBE&t=1079s

Opowiadają prywatne doświadczenia i przemyślenia innych ateistów i ich podróż do stracenia wiary. Jeśli którykolwiek z was, ma jeszcze wątpliwości czy ateista może być równocześnie człowiekiem, może ta dwójka was przekona. Nie są to osoby sławne, ale przedstawienie i formę ich opowieści, uznaję za najbardziej przystępną.

Dość ciekawym filmem, już z autorytetem, którego trudno nie uznać w świcie nauki będzie:

„The God Delusion” – Richarda Dawkinsa

https://www.youtube.com/watch?v=uQ7GvwUsJ7w

Moje argumenty i forma ich przedstawienia wielu nie przekonała – jeśli jesteście zainteresowani, spójrzcie na tę pozycję. Nie dość, że autorytet to macie film, książkę i audiobook. Pełna gama możliwości i zachęcam was, byście na to spojrzeli.

Oczywiście, jest wiele głosów wśród ateistów, wiele podejść i wiele spojrzeń. Nie chcę was zanudzać, ale wskażę tu parę kanałów, gdzie najpewniej znajdziecie odpowiedzi na pytania, które chcielibyście zadać, albo dopowiedzenia, które mi umknęły, przez logiczne ograniczanie objętości tekstu, na moją i waszą korzyść:

Aron Ra - https://www.youtube.com/user/AronRa - to chyba jeden z mocniejszych głosów ateistycznych i antyteistycznych, jakie napotkałem. Facet ma ciekawy styl i bezlitosne podejście – chyba nawet bardziej bezlitosne niż moje.

DarkMatter2525 - https://www.youtube.com/user/DarkMatter2525 - zdobył już status minilegendy wśród ateistów na zachodzie. Tworzy on kontent zbudowany na kreskówkach z Bogiem i aniołkiem Jerrym w roli głównej, z przymrożeniem oka, spoglądając na problemy religii i wiary. Jeśli jesteście w stanie się śmiać z własnych przekonań, DarkMatter jest obowiązkową pozycją.

TheraminTrees - https://www.youtube.com/channel/UCJ-vHE5CrGaL_ITEg-n3OeA - jest autorem filmiku „losing faith | my departure from theism [cc]” – wszystkie jego filmiki są w podobnym stylu i porusza liczne tematy.

Najważniejsze jednak kanały ze społeczności ateistów – autorytet nad autorytetami – zbiorowisko największej ilości powszechnie znanych „heretyków” to:

TheThinkingAtheist - https://www.youtube.com/channel/UCeYP27qLtfUMY1b1Cyy3WdQ The Atheist Experience - https://www.youtube.com/user/TheAtheistExperience

Oba są ze sobą dość blisko związane. Pierwszy jest pełny licznych dyskusji i nagrań z debat i wykładów – drugi to show, gdzie ateiści odpowiadają na pytania i teorie wierzących. Osobiście, bardzo polecam wykłady, a rozmowy telefoniczne są niesamowicie zabawne.

Po zapoznaniu z tymi kanałami i występującymi w nich osobami, bez większego problemu uda wam się dotrzeć do licznych debat, rozmów, wykładów i dyskusji.

Osoby zainteresowane tematem – te, które nadal szukają odpowiedzi – zachęcam do sprawdzenia. Nie powiem, że każdy z podanych argumentów was przekona albo, że każdy z kanałów wam będzie odpowiadał – ale to dobry start i od tego punktu, możecie śmiało przeszukiwać głębiny tej części Internetu bez strachu.

Ci z was, którzy natomiast chcą bronić swej wiary za wszelką cenę – unikajcie tych kanałów jak ognia – bo może ja was nie przekonałem – ale ci to już weterani – więc zapiszcie ich w swoim prywatnym indeksie „kanałów zakazanych” i żyjcie nadal w swoim świecie.

… Nadal tu jesteście?

Spodziewaliście się czegoś więcej? Wybuchów? Krzyków? Wezwania do broni?

Cóż – niewielkie zaskoczenie – ale tego tu nie sprzedaję.

Żeby jednak nie zostawić was bez jakiegoś morału, mogę wam dać bonusik na zakończenie – końcówkę wycinka mojego starego wiersza:

„Po cóż”

Po cóż i ty… Panie Boże

Co siedzisz na polarnej zorze

Na cóż ci świat cały

Skoro jesteś błędnie przedstawiany?

Bo choć podbiłeś wszystkie ziemie

Wszystkie wody, wszystkie knieje

Duszy ludzkiej nie zdobyłeś

Nie schwytałeś, nie zdławiłeś

My poza zasięgiem twoich dłoni

Nie masz przeciw nam żadnej broni

Bo na swoje podobieństwo nas stworzyłeś

Tylko jednej rzeczy nie założyłeś

Że nad Bogiem… nikt władzy posiadać, nie ma prawa

Więc i od nas usłyszysz jedynie, kpiące brawa

Pozdrawiam wszystkich serdecznie

Kapelusznik

Komentarze (113)

Kapelusznik 27.09.2019

Och - typowe
Dwie jedynki i brak komentarzy - od tych którzy z pianą na ustach muszą zaznaczyć jak bardzo im się nie podoba im się zderzenie z rzeczywistością - HA!

szopciuszek 27.09.2019

Hej!
Daję znać, że przeczytałam.
Nie oceniam całości, były wzloty i upadki, ale w końcu udało się wylądować.
Myślę, że lepiej by się czytało, gdyby niektóre teksty nie były aż tak agresywne (pomijając odpowiedzi na komentarze). Wiem, mówisz o terapii szokowej, ale czy to konieczne? Sama nie wiem, niby na Ciebie podziałało, więc kto wie.

Czasem też odnosiło się wrażenie jakby niektóre fragmenty były nie do końca na temat albo rozmijały się trochę z tym o czym odbiorca chciał poczytać.

Gratuluję wytrwałości!

Myślę, że każdy ma prawo wierzyć w to, co chce, o ile nie próbuje udowadniać, że to, co uważa sa słuszne musi takie być dla innych.
Nie dziwię się też, że tylu ludzi urzeka historia Jezusa, bo można się w niej mimo wszystko zakochać. Najbardziej podobało mi się to jak przedstawiono jego życie w Jesus Christ Superstar. Tam był w stu procentach ludzki. Nie mowiac juz o tym, jak swietnie przedstawili tam Judasza.
Natomiast Pasja Gibsona nie wywarła na mnie większego wrażenia. Pamiętam może jedną czy dwie sceny z samego filmu.

Sorki za filmowe dygresję, ale tak jakoś mnie naszło ;)

Kapelusznik 27.09.2019

Luzik
Było tego sporo - terapię szokową preferuję i osobiście mam dość "delikatnych" podejść - no i wiesz - z zasady agresywniejsze podejście wzbudza więcej emocji i silniejszą reakcję - a również dyskusję chciałem wywołać i chyba miałem w tym mniejszy - większy sukces
Temat Jezusa pojawiał się tak często że zastanawiam się nad napisaniem artykułu - stricte historycznego - o tym jak naprawdę to wyglądało - bo jest wiele nieścisłości
Jak przykładowo - sławne "Kazanie na górze" - pewnie nigdy się nie odbyło - bo Jezus był w praktyce liderem sekty - odłamu judaizmu - a liderzy religijni żydów tego nie lubili - więc najpewniej większość kazań i mów jezusa odbywała się na pustyni - w ukryciu przed pilnymi oczami władz
Zobaczymy - może coś takiego napiszę, może nie
Pozdrawiam

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

Kapelusznik Jezus był liderem sekty? To teza kontrowersyjna.Są opinię, że Jezus był jednym z faryzeuszy, tylko, że widzącym potrzebę reformy (jeśli nie teologicznej, to przynajmniej moralnej). Mógł być to taki antyczny Papież Franciszek, tyko, że mający mniej szczęścia. Już pierwsi chrześcijanie byli poróżnieni w interpretacji.

Kapelusznik 27.09.2019

Marek Adam Grabowski
Jest i taka opcja
Teorii jest wiele
Jak - skoro przemawiał w świątyni - najpewniej był rabinem - a rabini mają żony itd.
Ale to że był liderem sekty - albo raczej - że liderzy sekty reformatorskiej - zostali połączeni i stworzono na ich podstawie obraz znanego nam w Biblii Jezusa
Można o tym kilka artykułów, albo i całą książkę napisać

Zaciekawiony 27.09.2019

Generalnie mam wrażenie, że tekst miał trzy dobrze przemyślane części a potem jednak Kapelusznik rozciągnął to na pięć.

Zaciekawiony 27.09.2019

Marek Adam Grabowski
Początkowo Chrześcijanizm był sektą w ramach judaizmu.

Pontàrú 27.09.2019

No to w końcu koniec. Muszę powiedzieć, że faktycznie teksty bardzo mocno naświetliły twój światopogląd i jak sam zaznaczyłeś, nie musimy się z nim zgadzać. Moim zdaniem warto poznać sposób myślenia innego człowieka zwłaszcza, że jest to też jakieś narzędzie do formowania własnego charakteru.

Kapelusznik 27.09.2019

Tylko zderzenie idei może pomóc ludziom się rozwijać
Filmy które wskazałem - naprawdę polecam

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

To takie zakończenie, w sumie już nic nie znaczące do dyskusji.Ciekawe, że utwierdza ciebie w niewierze, to co mnie w wierze. Pozdrawiam bardzo serdecznie.

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

Jednak uwaga merytoryczna. Jeśli jesteś ateistą, a nawet antyteistą; jeśli kochasz naukę i logikę, to z z pewnością nie jesteś sceptykiem; jesteś więc radykalnym antyseptykiem.Sorry, że się czepiam i przemądrzam, ale mam zajoba na punkcie klasycznego używania pojęć.

Kapelusznik 27.09.2019

Sceptyk podważa wszystko
Wielbię naukę, dlatego że ona cały czas podważa swoje punkty i cały czas je sprawdza
Bardziej o to mi chodziło
Sceptyk też może lubić i mogę być sceptykiem do wielu spraw - zawsze jestem otwarty na przekonujące argumenty
A że nauka podaje najlepsze - ma mój szacunek

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

Kapelusznik Grecji sceptyk oznaczał, nie tego co podważał (to był krytyk), lecz tego co zawieszał osąd.

Kapelusznik 27.09.2019

Marek Adam Grabowski
Czy nie zawieszam osądu na istnienie boga?
Nie czepiam się - żeby nie było

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

Kapelusznik Piszesz, że go nie ma; a wiec nie zawieszasz. Zawieszeniem byłoby stwierdzić, że nie wiadomo czy jest; tak twierdzili Sofiści i Sceptycy.

Bogumił 27.09.2019

Marek Adam Grabowski dowodówna istnienie Boga jest aż nadto. Kapelusznik jest chyba ślepy żeby ich nie widzieć.

Kapelusznik 27.09.2019

Bogumił
To je podaj
Czekałem 5 tekstów na dowód - a ty mi go nie podałeś

Kapelusznik 27.09.2019

Marek Adam Grabowski
Piszę że wszystko wskazuje że go nie ma
Ale jak zaznaczyłem - jeśli pojawi się dowód - nie będę się z nim zbyt mocno sprzeczał - tylko - musi być to dowód dla mnie przekonujący

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

Kapelusznik Czyli rozumiem, że twoje stanowisko jest czymś pośrednim pomiędzy ateizmem i agnostycyzmem; jednak sceptycyzm zakłada pełny agnostycyzm.

Zaciekawiony 27.09.2019

Marek Adam Grabowski Można być ateistycznym agnostykiem "nie uważam, że wiem jak jest, ale nie mam powodów do wiary".

Kapelusznik 27.09.2019

Zaciekawiony
Dokładnie

Kapelusznik 27.09.2019

Marek Adam Grabowski
Raz jeszcze
Agnostyk to błędne określenie
Jestem Ateistą-Agnostykiem - nie Ateistą-Gnostykiem
podejście gnostyka w tej sytuacji byłoby idiotyczne z mojej strony

Marek Adam Grabowski 27.09.2019

Kapelusznik i Zaciekawiony Już to omawialiśmy. Agnostyk to osoba, która twierdzi, że nie wie (nie wierzy) ani istnienie Boga, ani w nieistnienie; gdyż jak twierdzi, jest to problem nie rozwiązywalny. Podaje akademicką definicję agnostycyzmu. W mowie kolokwialnej agnostycyzm to pojęcie szersze. Podajmy za przykład Buddę Sakjamuniego; w swoich pismach nie opisał on kwestii Boga (a przynajmniej tak mi się wydaje), więc nie był agnostykiem w sensie akademickim, ale był w sensie kolokwialnym. Tak przynajmniej mnie uczyli definiować agnostycyzm na studiach.

Marek Adam Grabowski 28.09.2019

Gnostyk zaś to nazwa jednego z prądów teologiczno-filozoficznych. Nie będę teraz go opisywał, gdyż nie ma tutaj miejsca i czasu. Sceptyk to osoba, która odrzuca wiedzę; nie sposób jej przyjąć nowoczesnej nauki ; gdyż nauka jak i religia ma pewne pewniki. Ktoś może powiedzieć, że wykluczam się w jałowych sporach semantycznych; ale jestem przeciążany do pojęć, które wpajano mi na studiach.

Droga do Wolności – Część 5/5 – Wyzwolenie

Komentarze (113)

Napisz komentarz