estyl/53/ - Detektyw Marhrtita cz 1- Nasza Margerita O!

w tematach: "Ten głaz ma nadzwyczaj irytującą osobowość", "Bułka z masłem - najprościej", "Na faktach z opowi"

Margerita była detektywem właśnie siedziała przy biurku w swoim piwnicznym gabinecie. Obok laptopa na talerzu leżała bułka z masłem.

Pani detektyw przeglądała coś w internecie, gdy nagle rozległo się pukanie do drzwi.

— Proszę! — zawołała.

Po chwili w progu stanęła kobieta, która była w średnim wieku. Siwe włosy miała spięte w kuczek.

— Dzień dobry.

— Dzień dobry, co panią do mnie sprowadza? — zapytała detektyw.

— Nie wiem, od czego zacząć.

— Najlepiej od początku.

— No dobrze nazywam się Betti Kłosek i samotnie wychowuje piętnastoletniego wnuka.

— A gdzie są jego rodzice? — zapytała Margerita.

— Zginęli w wypadku samochodowym.

— Rozumiem czy ma pani może przy sobie zdjęcie wnuka?

— Tak.

— To poproszę.

Staruszka z torebki wyjęła fotografię, na której był nastolatek.

— Ładny z niego chłopak.

— Dziękuję.

— Jak ma na imię?

— Bogdan, to dobre z niego dziecko takie uczynne i chętne w pomaganiu. Ale od miesiąca zmienił stał się zamknięty w sobie.

— A próbowała pani z nim porozmawiać?

— Myśli pani, że nie próbuję z nim rozmawiać codziennie, ale on mnie zbywa.

— Gdzie teraz jest pani wnuk?

— Powinien być w szkole.

— To świetnie ja teraz pójdę z panią do mieszkania i w jego pokoju zamontuję kamerę, dzięki której będę mogła na laptopie wszystko obserwować.

Detektywka, z szuflady wyciągnęła niewielkich rozmiarów kamerę. Następnie udała się z klientką do mieszkania, po znalezieniu się w środku.

— Gdzie znajduje się pokój Bogdana? — zapytała Margerita.

— Korytarzem do końca.

— Dziękuję.

— Może napiła, by się pani czegoś?

— Nie.

— Jak będę potrzebna, to jestem w kuchni.

— Dobrze.

Dwie minuty później była w pokoju chłopaka kamerę zamontowała na brzegu szafy. Ustawiła tak, żeby było widać całe pomieszczenie.

" Gotowe pomyślała ''

Na koniec wzrokiem zlustrowała pokój i zauważyła na biurku buteleczkę, w kształcie e- papierosa, ale nim nie był. Zabrała ze sobą tajemnicze znalezisko i przeszła do kuchni.

— Znalazłam, to w pokoju pani wnuka.

— Nie mam zielonego pojęcia nawet nie wiedziałam, że on coś takiego ma.

— Napierwszy rzut oka wygląda, to niewinnie, ale jest bardzo niebezpieczne.

— Jest to gaz, którym dzisiejsza młodzież się narkotyzuje, bo myślą, że dostaną nadprzyrodzonych mocy.

— A w rzeczywistości pada im na osobowość — dodała Betti.

— Właśnie tak i wystarczy drobnostka, a wpadają w złość i irytują się, po to tu jestem.

— Dziękuję.

— Nie ma za co.

Margerita, już miała wyjść, gdy zauważyła, że jej klientka nagle zbladła.

— Pani Betti czy wszystko w porządku?

— Tak, tak tylko ja poorostu choruję na serce i lekarze zabraniają mi się denerwować.

Niespodziewanie starsza pani zemdlała, usuwając się na podłogę. Pani detektyw trzęsącymi się ze zdenerowania palcami wykręciła numer alarmowy.

— Dyżurka pogotowia stanowisko pierwsze, a przy telefonie Aneta Bączek w czym mogę pomóc?

— Jestem prywatnym detektywem i prowadzę sprawę dotyczącą jej wnuka. — Gdy dowiedziała się że ukochany wnuczek ma problemy, to zdenerwowała się i zemdlała.

— Rozumiem, a czy poszkodowana skarżyła się na coś.

— Nie tylko wspominała, że choruje na serce.

— Okej, to ja w takim razie wysyłam karetkę — odparła dyspozytorka.

— Dobrze.

Dziesięć minut później pod blok zajechała karetka, po chwili do mieszkania wkroczyło dwóch sanitariuszy.

Po wstępnym zbadaniu starszej kobiety zabrali do szpitala.