Poprzednie części: Krótki wiersz o krytyce (wiersze niewybrane)
Krótki wiersz o spontanicznym człowieczeństwie (wiersze niewybrane)
Brakuje mi nieoczywistości
niedomówień na granicach
rozmytych i niepewnych
cieni niewyraźnych pomiędzy dobrem a złem
nieśmiałości pomiędzy chęcią a myślą
czegoś pomiędzy tak nie
niekoniecznie może
kolorów pomiędzy czerwienią a bordo
spięć gwałtownych między ciałem a duszą
tak zwyczajnie mi brakuje
wahania się między mną a mną
w krótkiej słabości retro-człowieczeństwa.
Komentarze (9)
Wielu ludkom tego brakuje, tylko nie każdy z nich zdaje sobie z tego sprawę.
Najpiękniejsze rzeczy dzieją się gdzieś pomiędzy : ) 5
Ludziki nie zawsze w ogóle o tym wiedzą, albo nie umieją nazwać po imieniu :) 5
Żyjąc, stale znajdujemy się gdzieś pomiędzy. Ten wiersz świetnie to odzwierciedla. ;) 5!
Nie napiszę nic nowego. Człowiek całe życie jest gdzieś pomiędzy. Pomiędzy tym, co by chciał, a tym, co ma. Pomiędzy pragnieniami, a rzeczywistością. 5
To prawda, że nieoczywistości i niedomówienia mają w sobie jakąś szczególną magię, jakąś wartość, którą może ciężko dostrzec, ale na pewno jest tego warta. :) 5.
Świetny wiersz. Wszystko zostało już powiedziane, ale również zgadzam się, że ciągnie nas do tego, co niepewne, wątłe. Wydaje się, że prosto napisane, ale uderzyło mnie :) 5 :)
5 :) świetny wiersz :)
Poprzednicy napisali już wszystko, od siebie powiem jedynie, że mi się podoba, szczególnie fragment:
"czegoś pomiędzy tak nie
niekoniecznie może".
To ''pomiędzy'' czasami jest ciężko dostrzec, a nierzadko pojmujemy to po jakimś czasie, patrząc z dystansu na swoje życie. To co wydawało się nam czarne lub białe okazuje się mienić pięknymi odcieniami szarości. Człowiek jako myśląca istota zastanawia się, analizuje, rozważa różne opcje – zawsze jest pomiędzy. Pięknie ujęty w słowa moment zawieszenia, moment podejmowania decyzji niekiedy trwający latami. :) 5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania