LBnD 13 - Pamięć

- Babciu, dlaczego nic nie pamiętasz? – zapytała moja pięcioletnia wnuczka, po czym otarła łzy. Jej matka przytuliła dziewczynkę.

Pamiętałam. Pamiętałam wszystko, lecz nie mogłam o tym opowiedzieć. Deszcz wspomnień codziennie padał mi w głowie. Tyle że nie mogłam powiedzieć mojej córce, że jeszcze niedawno była małą dziewczynką ciągle wywracającą się na rowerze, urządzającą przyjęcia dla pluszaków i uwielbiającą wspinać się po drzewach, a teraz ma męża i dwójkę dzieci. Czas tak szybko przelatywał przez palce…

Gdy tylko wyszły, ogłosiłam w przestrzeń:

- Kiedyś mi za to zapłacisz

Wiedziałam, że usłyszy, zawsze słyszał.

Bo ON był tylko w mojej głowie. Tylko.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 8

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze

  • Szpilka 2 miesiące temu
    "Deszcz wspomnień"

    Ładne określenie, a ten ON to demon? 🙂
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dla każdego może być demonem, lub też nie...
    Dzięki za koment, Szpileczko
  • jakubvzc 2 miesiące temu
    Niby zwykła sytuacja, z życia wzięta, a skłaniająca do myślenia... Daję 5 i pozdrawiam :)
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dziękuję
  • LBnDrabble 2 miesiące temu
    Witamy w Bitwie i życzymy zabawy w czytaniu sto słówek.
    Literkowa pozdrawia
  • pasja 2 miesiące temu
    Bardzo życiowe zapomnienie i w zasadzie w każdym z nas mieszka On i deszczem nas raczy. Ciekawe zakończenie.
    Pozdrawiam
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dziękuję
  • Clariosis 2 miesiące temu
    Moja pierwsza myśl - alzheimer? Ale potem przyszła końcówka, której absolutnie nie rozumiem. Można gdybać, kim jest "ON" i za co ma zapłacić. Czym to jest, nie wiem, ale może właśnie nie powinnam wiedzieć?
    Pozdrawiam.
  • Onyx 2 miesiące temu
    Właśnie o takie gdybanie mi chodziło. Dzięki za komentarz.
  • Ant 2 miesiące temu
    Przyjemnie się czytało ;) Lekko niepokojąca atmosfera
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dzięki, Ancie
  • Tjeri 2 miesiące temu
    A ja w pierwszej chwili pomyślałam o syndromie zamknięcia.
    "On", który sprawił, że czas przelatuje przez palce? Wiele tu można podstawić. Całkiem niezły tekst. A jeśli, Onyx, faktycznie masz czternaście lat, to naprawdę przyszłość przed Tobą. :)
  • Onyx 2 miesiące temu
    Syndrom zamknięcia? Ciekawa interpretacja. Dziękuję bardzo!
  • Tjeri 2 miesiące temu
    Onyx bardziej pierwsze wrażenie niż interpretacja. Ale fakt - udało Ci się na oścież otwartą miniaturę napisać ;).
  • Pan Buczybór 2 miesiące temu
    Starość nie radość... No, może być. Całkiem niezłe
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dzięki
  • Antoni Grycuk 2 miesiące temu
    Bardzo dobry tekst. Dla mnie ta końcówka niby zbyt niejednoznaczna może się wydawać, ale ja pod słowo ON podstawiłem Boga. A to spowodowało, że inaczej spojrzałem na cały tekst. Nieźle namieszałaś.
    Wiesz, miałem babcię, która dożyła 93 lat. Od kilku modliła się o śmierć, i powtarzała to bliskim...
    Pozwolisz, że zacytuję tu fragment piosenki, który kojarzy mi się z przelatującymi przez palce dniami.
    "Jeśli jest życie lekkie aż tak, że go nie ma..."

    Twój tekst skłonił mnie do myślenia, bardzo. Mimo iż nic nowego nie wnosi. I nawet mimo to zostaje w głowie.

    Pozdrawiam.
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dziękuję bardzo ;D
  • Onyx 2 miesiące temu
    Jesli jest życie lekkie aż tak, że go nie ma...
    Bardzo ładny wers...
  • Bajkopisarz 2 miesiące temu
    Jest taki stan, w którym człowiek wygląda jak warzywo, ale tylko z zewnątrz, bo tak naprawdę wszystko słyszy, widzi i rozumie co się dzieje dookoła. Ale nie może tego powiedzieć. Czy babka zdąży się jeszcze z tego stanu wybudzić? Może. I wtedy będzie dobrze. Jeśli nie zdąży i odejdzie z tego świata bez pożegnania z rodziną, to ON będzie miał przerąbane. Już babka o to zadba.
  • Tjeri 2 miesiące temu
    Ha! Czyli nie tylko ja miałam takie skojarzenie :D
  • Onyx 2 miesiące temu
    Haha, jasne, że zadba! Przecież nie rzucała by gróźb na daremno, nie? Dzięki za komentarz
  • Dekaos Dondi 2 miesiące temu
    Onyx→No taki niedopowiedziany klimat, gdyż pod ON, można wiele ''podstawić''.
    Jeżeli był tylko w głowie? Ale czy na pewno? Czasami się pamięta, rzeczy wymyślone, lub bardzo przeciwne.
    Lecz tak czy siak, to owego człowieka są prawdziwe. I czasami bardzo meczące.
    Na pewno tekst niejednoznaczny. I dobrze↔Pozdrawiam:)↔5
  • Onyx 2 miesiące temu
    Mógłby być w jej głowie, jasne. Ale czy wtedy nie mogłaby o tym powiedzieć? Myślę, że nie mogłaby. Lub mogłaby, lecz odczuwała by wewnętrzna blokadę. W końcu wszystkie problemy rodzą się w naszej głowie. Dziękuję za koment i piątkę ;)
  • LBnDrabble 2 miesiące temu
    Rozpoczynamy głosowanie. Zapraszamy Autorkę do zagłosowania.
    Czytamy, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
    Głosujemy do 06 września /niedziela/ godz. 23.59
    Literkowa pozdrawia
  • Shogun 2 miesiące temu
    Cóż, chyba każdy ma w sobie takiego "ON", który zalewa nas wspomnieniami w najmniej oczekiwanym momencie. Na przykład chcemy zasnąć, bo rano musimy wstać, ale "ON" rzuca w nas wspomnieniami, które spędzają nam sen z powiek.
    Bardzo ciekawy obraz zapomnienia :)
  • Onyx 2 miesiące temu
    Dziękuję.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania