Wiersz czytany na spotkaniu koła gospodyń wiejskich ;)

miasto daleko

nie napiszę o obwodnicach arteriach

ciemnych zaułkach szarych kamienicach

za to jest słońce na wsi bardzo widoczne

dotknąć nie można a tyle dotyka i ofiarowuje

wiem to banał pisać że tu i tam dba o kwiaty ogrzewa ptaki wywleka z gniazd i nor zwierzęta

zwodzi dziewczęta skąpo odziane

zaraża smutasów nieodpartym uśmiechem

czasem bywa czerwone jak światła służb albo element w klockach lego

a sednem w całej sprawie jest to że wzbudza zachwyt u ciebie poeto

taki zachwyt który przypomina że najpierw jesteś i byłeś aż i tylko człowiekiem