Wiersz dwunasty

Uwolnij nas życie

z naszego nieszczęścia

bo czas dał

nam mało czasu

by szczęściem się upić.

I wciąż

ustawia się kolejka ludzi

którzy czekają na miłość

bo tylko im jej brakuje

nie chcą mówić do rzeczy

lecz do człowieka.

A ty życie

pozostań dla nas

wzruszającym koncertem

a my niczym nuty

zagramy ten koncert najpiękniej.