Inspiracja (cz. 2)

- Dzień dobry, co dla państwa? - spytał rosły kelner w średnim wieku. - Polecam Brownie z bitą śmietaną oraz gałką lodów waniliowych.

- Bardzo chętnie, skoro pan poleca, a do tego poproszę filiżankę Cappuccino - rzekła Alicja.

- Oczywiście. A co dla pana?

- Dla mnie to samo - odparł Dominik.

Kelner zabrał karty, po czym wrócił za ladę, aby przygotować zamówienie.

- A zatem postanowiłeś stworzyć kolejną historię kryminalną? - spytała dziewczyna wracając do poprzedniego tematu.

- Zgadza się. Do tej pory udało mi się napisać dwie książki o tej tematyce i muszę przyznać, że sprzedały się całkiem nieźle. Przynajmniej jak na początkującego pisarza.

- A zdradzisz mi tytuły?

- Jasne. "Morderstwo na Wall Street" i "Krwawy wrzesień".

Alicja spojrzała z zaciekawieniem na swojego rozmówcę.

- I mówisz, że nazywasz się...

- Dominik Leśniak.

Dziewczyna klasnęła z zadowoleniem w dłonie.

- Czytałam "Morderstwo na Wall Street". Świetna książka! Kompletnie nie spodziewałam się takiego zakończenia.

Dominik uśmiechnął się pod nosem.

- Szczerze mówiąc, ja też nie. Zakończenie miało być zupełnie inne. Dopiero w połowie książki przyszło mi na myśl, że mordercą może okazać się najlepszy kumpel głównego bohatera.

- I bardzo dobrze, że postawiłeś na takie właśnie rozwiązanie. Idealne zwieńczenie wciągającej historii.

Z każdą kolejną minutą Dominik nabierał coraz większej sympatii do nowo poznanej dziewczyny. I to nie tylko z powodu faktu, że jego debiutancka książka przypadła jej do gustu.

- Cieszę się, że ci się spodobała. Ale dość już o mnie. Porozmawiajmy o tobie...

W tym samym momencie wrócił kelner, niosąc na tacy dwie filiżanki kawy oraz dwie porcje ciasta z lodami waniliowymi. Kiedy spełnił już swoją rolę, ulotnił się, życząc parze klientów smacznego.

- A zatem, co chcesz o mnie wiedzieć? - spytała Alicja.

- To może na początek powiedz mi, skąd u ciebie taka rozległa wiedza na temat literatury oraz pisania książek?

Dziewczyna uśmiechnęła się z zakłopotaniem.

- Nie przesadzałabym z tą rozległą wiedzą. Po prostu uwielbiam czytać, a ponadto studiuję polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim.

- O! A który rok?

- Trzeci.

- I jak ci się podoba?

- Szczerze mówiąc uważam, że nie mogłam trafić na lepszy kierunek.

Dominik był dokładnie tego samego zdania.

C. D. N.

J. T.