16NStyl - O chłopcu, który przynosił wspomnienia (kim był darczyńca niezapomnienia?)

w temacie: bajka o...

Za siedmioma drzwiami, czternastoma klamkami, sześcioma wizjerami i ośmioma wycieraczkami znajdował się błękitny pokój z jednym, małym oknem, przez które żarliwie próbowało zajrzeć słońce. W pokoju tym mieszkał chłopiec, u którego wszyscy chętnie gościli. Odwiedziny trwały od dziewiątej rano do dziewiętnastej wieczorem. Po ostatnim gościu zamykano drzwi na cztery spusty i zaczynano porządki, wietrzenie, spis z natury oraz wymianę żarówek. Zaś od dwudziestej pierwszej do dwudziestej czwartej chłopiec chętnie składał wizyty innym.

Dokładnie tak było.

Kiedy ciężkie klucze zamykały kolejne drzwi, a przez małe okno błękitnego pokoju usiłował zajrzeć ciekawski księżyc, chłopiec zeskakiwał na podłogę i wyruszał w świat.

Swobodnie przeciskał się przez dziurki od klucza, a kiedy był już na zewnątrz wskakiwał na puszystą chmurkę i kierował się do wybranych osób, by zanieść im najwspanialszy podarunek.

Dokładnie tak było.

Dyskretnie wchodził do zmęczonych domów, siadał na brzegu snów i wspominał zamierzchłe czasy.

Starszej pani w drucianych okularach przyniósł smak cukierków z jej jedenastych urodzin. Jutro, kiedy pani się obudzi, pójdzie do sklepu i kupi podobne.

Zaś panu w prążkowanym garniturze podarował zapach lata z czasów dzieciństwa, kiedy spędzał wakacje u dziadków na wsi. Za kilka dni pan poprosi syna, żeby zawiózł go w rodzinne strony.

Chłopiec odwiedził także bezdomnego kota i podarował wspomnienie dziewczynki, z którą bawił się kiedyś na podwórku.

Dokładnie tak było.

O wyznaczonej porze chłopiec wracał pod oświetlony gmach, przeciskał się z powrotem przez dziurki od klucza i szedł na swoje miejsce do błękitnego pokoju.

Za kilka godzin, gdy słońce dźwignie się na linię horyzontu, goście znów przyjdą w odwiedziny.

Dokładnie tak będzie.