16NStyl - Sierotka ma Rysia (kim był kot?)

w temacie: bajka o...

Na skraju malowniczego miasteczka stał stary budynek, który pamiętał czasy Popiela. Mieszkały w nim dzieci, które straciły najbliższych. Wśród nich była mała dziewczynka trzymająca się na uboczu zawsze z otwartą książką, którą właśnie czytała. Najbardziej lubiła książki przyrodnicze. Pochłaniała je z uwielbieniem, wyobrażając sobie, że jeździ po świecie i odwiedza wszystkie zwierzęta, o których przeczytała.

Czasami opowiadała o nich rozpłakanym maluchom, by zająć ich uwagę czymś, co je zaciekawi. Wymyślała bajeczne opowieści, w których jeździła na słoniu, walczyła z tygrysem, uratowała kurczaczka przed kobrą, czy pływała z delfinami.

Na szczęście sierociniec posiadał w piwnicy pokaźną biblioteczkę druków, które zamierzano zutylizować z powodu błędów w druku.

Dla ludzi z zewnątrz były makulaturą, dla dzieci źródłem wiedzy.

Dziewczynka uwielbiała czytać, więc praktycznie zamieszkała w piwnicy, by pomagać i korzystać z księgozbioru.

W ciepłe, słoneczne dni można ją było spotkać w bukowej altanie, a w chłodniejsze w składziku zmienionym na czytelnię.

*

Zbliżała się Noc Meteorytów. Niezwykły czas, w którym wypowiedziane życzenia mogły się spełnić.

Sierotka siedziała w czytelni i rozmyślała nad życzeniem, bo miała ich wiele a każde najważniejsze. Po kilku dniach zdecydowała, a gdy nadeszła ta wyjątkowa noc, wyszeptała – Chciałabym mieć kogoś prawdziwego, z kim mogłabym dzielić się myślami. Choćby małą tajemnicą, o której nikt nie będzie wiedział.

Mijały dni i tygodnie, życie mieszkańców sierocińca upływało bez zmian. Na zewnątrz królowała złota, chłodna jesień, więc większość czasu dzieci spędzały w budynku.

Grały w chińczyka, oglądały bajki, biegały po korytarzu, tylko jedna dziewczynka spędzała czas w czytelni. Tego wieczoru przeglądała starą książkę z rycinami o dzikich zwierzętach. Była już trochę śpiąca, więc wtuliła się w duży fotel i zasnęła.

W środku nocy obudził ją ciężar na stopach. Otworzyła oczy i ujrzała parę świetlistych, bursztynowych oczu rysia. Z bijącym sercem odważyła się pogłaskać zwierzę.

W pierwszym świetle ranka kot znikł, ale nie na zawsze...