Gwiezdny Admirał: Początek - Rozdział VII

VII

Przenieśmy się w okolice miast. Jak można, zboczyć ewakuacja dobiegła już końca. Legioniści zaczęli tworzyć umocnione punkty obronne. Wiedzieli, że nadchodząca ewentualna walka nie będzie łatwa. Robili to szybko, zgodnie z rozkazami. Nie mieli pojęcia, ile mają czasu na utworzenie obrony. Każda informacja z walki w kosmosie pomiędzy flotami była istotna.

Walka w kosmosie trwała. Wymiana ognia między flotami już chwilę trwała. Przy skupionym ostrzale osłony niektórych okrętów już znikały. Prowadziło to do uszkodzeń, a w innych przypadkach do zniszczeń.

Z mostków obu okrętów flagowych było widać to na jednej lub drugiej flance rozbłyskują eksplozje korwet. Admirał Mirt z Sur, dowodzący Flotą Obronną, widząc to tylko milczał i skinął głową zgodnie z tradycją we flocie i armii, żeby okazać szacunek. Natomiast Admirał Ivan na każdy zniszczony okręt tylko cmokał i okazywał odrobinę niezadowolenia.

Znając rozwój sytuacji, obaj Admirałowie po zapoznaniu się z mapą i przebiegiem starcia nie wydali nowych rozkazów. To dało okazję do przemyśleń obu, czy obecna strategia się sprawdza.

W pewnym momencie Admirał Ivan zaczął się zastanawiać. Brak ruchu ze strony floty i utrzymanie pozycji. Hmm…

Coś jest nie tak. Za bardzo walczą pasywnie od dłuższej chwili. No tak, jest tylko jedno wyjaśnienie takiego zachowania.

Kiedy skończył już analizować, Admirał Ivan powiedział:

— Słuchajcie, oni nie próbują wygrać, tylko kupić czas.

Jak to wszyscy usłyszeli, byli w szoku. Zakładali coś zupełnie innego. Jak patrzyli na zachowanie przeciwnika, wiedzieli, dlaczego Admirał doszedł do takiego wniosku.

Odezwał się Pierwszy Oficer:

— Proponujesz zmianę w taktyce?

Admirał Ivan spojrzał na Pierwszego Oficera, potem na holograficzną mapę układu i dodał:

— Nie zmieniamy na razie planu. Przekażcie informacje flocie inwazyjno-desantowej, by Generała Hars się z nami skontaktował. Mam przeczucie, że to będzie ważne.

— Tak jest, panie Admirale.

Po chwili rozkaz zaczął być wykonywany i do floty inwazyjno-desantowej wysłano wiadomość.

Natomiast w sztabie na planecie Sur II Admirał Gwiezdnej Floty Sur dostał raport. Przedstawił go jeden z Adiutantów w sztabie.

— Zgodnie z rozkazem wszystkie myśliwce ze stacji kosmicznej są już na planecie. Według informacji, które mam, Flota Imperium Zeteriańskiego nie ma informacji, że je przenieśliśmy. Poza tym flota dalej dzielnie walczy. Powinni jeszcze trochę wytrzymać.

— Dziękuję za raport.

Po tym wszyscy wrócili do obserwacji i przygotowań obrony na planecie. Jednocześnie Admirał Gwiezdnej Floty Sur miał takie myśli:

Oby nie zauważyli ukrycia celowego myśliwców. Bo to da nam jeszcze pewne możliwości.

Trwająca walka niszczyła tarcze kolejnych okrętów. Ostrzał powodował uszkodzenia czy to niszczycieli, czy krążowników po obu stronach. Natomiast kolejne korwety eksplodowały w rozbłyskach.

Kryształy się aktywowały, a brama w swoim pierścieniu stworzyła coś na wzór wiru. Potem antena na szczycie zaczęła, w różnych miejscach kawałek od niej umieszczać wiry. Było ich sporo, więc chwilę to trwało, gdy skończyła. Okręty zaczęły się wyłaniać z owych wirów. Do układu przez nie zaczęła skakać flota inwazyjno-desantowa Imperium Zeteriańskiego. Kiedy pojawił się ostatni okręt. Brama się wyłączyła.

W sztabie na planecie Sur II coś przerwało ciszę. Generał Sztabu Sur oraz Admirał Gwiezdnej Floty Sur dostali informację. Zawierała ona, że nieznane sygnały weszły do układu. Nie bardzo wiedzieli, co to było. Snucie teorii może nie było najlepszym pomysłem. Nie mieli na to czasu. Więc zaczęli między sobą szybko zakładać pewne informacje, czym mogą być owe sygnały.

— Nie tylko tego brakowało jeszcze! — wykrzyczał Admirał Gwiezdnej Floty Sur.

— Tak masz rację.— na co odparł Generał Sztabu Sur.

— Nieznany sygnał tego nam jeszcze brakuje.

— Hmm...

— Mów, co ci chodzi po głowie.

— Moja teoria jest taka, że to może być druga Flota Imperium Zeteriańskiego.

— Obyś nie miał racji.

Po chwili do sztabu przyszedł raport od Floty Obronnej układu, że w stronę pierwszej Floty Imperium leciała zza pasa druga flota, która miała te same oznakowania, z którą walczyli. Podali, że jej skład zawierał inne okręty. A mianowicie transportowce do przewozu niewolników oraz duże transportowce gwiezdne, które miały w sobie okręty desantowe do lądowania na planecie.

Po tym Admirał Gwiezdnej Floty Sur dodał:

— Miałeś rację ze swoją teorią.

— Tak.

Wrócili obaj do obserwacji sytuacji.

W tym samym czasie na mostku okrętu flagowego floty Imperium Zeteriańskiego trwała holograficzna rozmowa. Toczyła się między Admirałem Ivanem i Generałem Harsem.

— Witam was.

— Witaj.

— Najpierw skończymy walkę, więc się nie zbliżajcie za bardzo.

— Jasne, cofniemy się za pas asteroid.

— Ok

— Wybaczycie mały poślizg.

Admirał Ivan zapytał, choć ten poślizg był mu na rękę:

— To czemu mieliście poślizg?

— Kiedy próbowaliśmy skoczyć z innego układu do Sur. Brama wysłała sygnał, że skok będzie możliwy za chwilę, bo coś właśnie skacze z Sur.

— A, rozumiem to pewnie ten statek, co leciał do bramy z Sur II.

— No to mamy już wyjaśnienie, czyli nie nasza wina to opóźnienie.

— Tak.

Po tym rozmowa się zakończyła. Flota inwazyjno-desantowa cofnęła się za pas asteroid.