haibun _ Dobiegać końca...
Lato powoli zanikało, a najrychlej tam, gdzie na skraju zakwitały nawłocie. Anna kochała ten czas. Przejście siebie w ogniste jesienie nazywała mostem prosianego włocia. I tak jak one, pod ciężarem żółtych pióropuszy zaduszały życie rachitycznym roślinom, tak i ona walczyła nieustannie z nieuniknionym. Natura była darem od Stwórcy dla istnienia. Znała jej siłę i upór i zmysłami wciąż smakowała każdy świt i wciąż zakwitała i przekwitała. Wiedziała, że tylko w fazie pełnego kwitnienia należy zbierać owoce, by nie stracić tego, co ważne. Wiedziała, że przyjdzie czas zaćmienia i niepowrotu.
Drżała, kiedy pomiędzy szeptami, sień napełniała się wonią złota. Wówczas delikatnie kruszyła w moździerzu przemijanie.
żółte karły
ciąg gwiazd najbliższy ziemi
tkają miodne plastry
Komentarze (15)
Pasjo↔ Poetyckie sformułowania i nie tylko. Zastanawia ów tekst, jeszcze:)
"Wówczas delikatnie kruszyła w moździerzu przemijanie"→całość,lecz to szczególnie.
Pozdrawiam🙂:)
Szczególnie dziękuję za zastanowienie i bycie.
Pozdrawiam
Znakomite to kruszenie przemijania w moździerzu!
Klimatyczna proza poetycka, bo i ręka wprawiona, i umysł niepospolity.
Pozdrawiam.
Moździerz mojej babci wciąż kruszy przemijanie. Dziękuję pięknie.
Miłego dnia
Wiesz czym jest magia. Jestem pod wpływem uroku Twoich słów.
Pewnie magia dla każdego jest czymś innym. Dzięki za zauroczenie.
Pozdrawiam ciepło
Pasja są różne gatunki magii. Tu mamy do czynienia z zauroczeniem - nie Twoją osobą, bo autor jest tworzywem, słowa są dziełem.
Pozdrawiam słonecznie i beztrosko.
Zenza nawet nie pomyślałam o sobie, tylko o Annie... mojej babci
Pasja moja mama miała na imię Anna. Zaskakujący przypadek.
Oj, bardzo ładny klimat stworzyłaś, takie kolory życia podszyte niepokojem.
Dzięki za poczucie klimatu i za kolory życia. A niepokój jest jego nieodzownym towarzyszem.
Miłego dzionka
Bardzo dobrze oddane uczucia towarzyszące przejściu z lata w jesień - utożsamiam się, ale ja nie ubrałabym tego w słowa tak dobrze😅
Pozdrawiam
Ile jeszcze tych przejść nas czeka? Tego nie wiemy. Trzeba zawsze być na skraju i chwytać chwile.
Pozdrawiam serdecznie
Przyjemny kawałek tekstu. Łagodzi nieuniknione :)
Dzięki za nieuniknione spojrzenie i przyjemność bytowanie ciebie u mnie.
Miłego poniedzialku
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania