Krótko o homofobiczbym eks-soliście

Stoi łoś na kamieniu i stuka kopytkiem

Tk, ty k, tk, ty k

Obok siedzi gawron, i dziobem

Tyk tyk tyk

Kraa! - krzyczy drugi gawron.

Tyk tyk, tyky tyk, tk tyky tyky tk!

Szur szur - to żwir chrzęści pod naciskiem stóp

Szur szur tyky kraa!

Ach, zwierzęta, wśród was nie ma odszczepieństwa, jesteście czyste jak łza, wasza seksualność i moralność... - zaczął ten szurający, ale nie było już do kogo. Zwierzęta nie chciały koncertować z homofobem i sobie poszły. Homofob westchnął i usiadł na żwirze. Po drugiej stronie jeziorka rozpoczął się na nowo koncert:

Tyk, tyk, tyky, kraa! Tyktyktyktyk kraa pum pum, w pusty pień głucho jął stukać bizon, dołączając się do orkiestry.

Tyk tyk tyky pum tyk tyky pum kraa! Gra muzyka, szur szur - to wiewiórki podskakują na żwirze.

Gówno wiecie o ludzkiej seksualności i zdrowych odruchach! Pedalstwo mnie brzydzihrrk! - urwał krzyk homofob.

I to było ostatnie, co kiedykolwiek powiedział, bo zwabiony muzyką niedźwiedź przybył na próbę nieco spóźniony, ale jednym kłapnięciem potężnych szczęk wyeliminował kilka problemów na raz. Po pierwsze: Solista był do dupy i się nie nadawał. Po drugie: Do repertuaru jazzowego dochodzi skomplikowany system siorbnięć i mlaśnięć, eliminując problem zbyt prymitywnej linii melodycznej. Po trzecie: Misie nie znoszą, jak ktoś kogoś nie lubi tylko dlatego, że ktoś woli kutasy zamiast cipek i odwrotnie. I wreszcie, po czwarte: Zwierzęta wróciły na swoje stałe miejsce prób, gdzie była najlepsza akustyka.

Tyk tyk, tyky, pum

Mlask pum szur szur pum

Tyktyktyktyk tk tk pum

Mlask siorb pum pum tyktyktyk