Nienawiść + list – Chciałem, chcieliśmy; i… chciałem

List – jest mym wyśnionym archaizmem

w tym świecie pełnym szarej masy

otaczającej brudnymi duszami

kwieciste umysły niezrozumienia.

Kiedy patrzę na promienne uśmiechy

nienawiści, ułomne rozumienie mnie,

staję na krawędzi szachów i patrzę,

i zatrzymuję czas.

To dzieje się naprawdę?

Kiedy słyszę wymuszany śmiech –

słyszę krew, wszędzie wiruje

we mnie i czeka, może znajdę

ciebie, was.

Nikogo.

Kiedy czuję delikatne oddechy wiatru

niosące fałszywe ukojenie,

modlę się w duchu i płaczę

pustynnymi łzami.

Stoję samotnie na dachu i zastanawiam się...

Posiadam słowo "przyjaciel", "rodzina";

Tylko… nie tutaj,

nie w mojej pokrojonej utopii.

Krzyczę wniebogłosy, aby usłyszeli mnie,

gdzieś tam, gdzie nie dociera

moje martwe spojrzenie.

Wyżaliłem się.

I leżę.

Krawędź się przesunęła.

Mnie nie ma.

Chciałem dostać tylko list...

A otrzymałem darmową nienawiść.