Poprzednie częściZdzi*a cz. I Zdzi*a cz. II Zdzi*a cz. III

Uwaga, utwór może zawierać treści przeznaczone tylko dla osób pełnoletnich!

Zdzi*a cz. IX (odcinek specjalny: „Punkt widzenia - 13”)

Przez cały kolejny tydzień Aniela była nad wyraz grzeczną dziewczynką: zero rozlewu krwi, żadnych trupów. Wieczory mijały nam intensywnie, poranki zaś zawsze przychodziły zbyt szybko. W pracy, jak to w pracy - panował zwykły rozgardiasz, okraszony sporą ilością drinków wlewanych przez klientów do gardeł.

 

Stałych bywalców przybywało w mgnieniu oka. Wszakże walory naszego aniołka podniosłyby kuśkę nawet paralitykowi. Nic dziwnego, że szybko umacniała renomę. Czasem łapałem się na tym, że zwracałem na nią zbyt dużą uwagę. Czy to była wspomniana przez nią wcześniej „zazdrość”? Oby nie… Tylko tego brakowało żebym naruszył warunki rozejmu.

 

Już wcześniej dało się zauważyć, że za sprawą blondi, kasyno powoli zamieniało się w typową pijacką mordownię. Owszem, flipery nadal cieszyły się ogromną popularnością, ale krupierzy stojący przy swoich grach mogli tylko bezradnie rozkładać ręce. Rzesze podchmielonych palantów okupowały bar, a nasza anielica odbierała innym wszystkie napiwki. Wystarczyło, że owionęła spojrzeniem paru fagasów, a już całe swoje jestestwo oddawali jej w posiadanie.

 

Zwierzęcy magnetyzm Anieli przyciągał jednak nie tylko facetów, ale też liczne grono kobiet, z którymi jawnie flirtowała, rozkosznie się przy tym bawiąc. Wzbudzało to niemałe zainteresowanie panów, przez co dochodziło do licznych ekscesów. Nie sposób zapamiętać nazwisk wszystkich gości, których wytargałem za łby.

 

Naprawdę wielu miało zajebistego farta, że to mnie przyszło się nimi zajmować. Szefu, który ostatnio dorwał się do konsolety i mianował siebie DJ-em Shogu (naprawdę powalony był z niego typ), niczym prawdziwy zwierzchnik sił zbrojnych, nakazał wypieprzać każdego menela na zbity pysk, jeśliby tylko zaczął wszczynać burdy. Oj trudno mi się było czasem pohamować. Na szczęście większość wyleciała z lokalu w jednym kawałku.

 

Dzisiaj jednak kolejny raz musiałem interweniować. Don Napuszon razem z El Boguminem rozpoczęli kolejną walkę na polityczne i religijne tematy - co dla obydwu skończyło się oczywiście tragicznie. Dopóki otoczeni byli przez ciasne wianuszki popleczników wszystko jakoś grało, ale wystarczyło tylko, że pojawili się w tym samym momencie przy nalewaku, a jatka rozkręciła się już na dobre.

 

- Tunie miejsce na dysputy! – podjudzał ich dodatkowo do bitki podpity Lord Dekaolini – Łeb trza rozbić! Człek napruty! Takie buty!

 

Ledwo dokończył wypowiedź, a już dostał rykoszetem. Zsunął się z krzesła i pomimo uszczerbku w zębach dalej wykrzykiwał swoje: „Do-di-upy z tym! Nawet się nie-um-niom bić!”. Uśmiechnąłem się półgębkiem zanim rozdzieliłem z Janem całą zebraną gawiedź. Czego jak czego, ale fantazji im nie brakowało.

 

Po niedelikatnym pozbyciu się najebanej klienteli i kategorycznym zakomunikowaniu, by kontynuowali walki poza kasynem, wróciłem do środka, a tam czekały na mnie kolejne rewelacje. Wszystkim wiadome jest, że blondi daleko było do skromnej niewiasty. Pod moją nieobecność szybko wyczaiła porzuconego przez El Bogumina towarzysza broni: Tima Bordinia. Sam w wielkiej czerwonej loży stał się zbyt kuszącym kąskiem dla anielicy, by mogła go sobie darować.

 

Porzucone wcześniej przez jego przyjaciela piwo, postanowiła zanieść Timowi osobiście do stolika. Butelkowe miało gwarancję świeżości i nie można było ochrzcić go wodą z nalewaka. Aniela zdecydowała się uraczyć gościa swoim popisowym numerem i zdjęła kapsel wetkniętym pomiędzy piersi otwieraczem. Rozkoszna pianka wytrysnęła zapewne nie tylko na dekolt naszej szachrajki.

 

Wszystkiemu przyglądałem się z rosnącym rozbawieniem. Wiedziałem, że przez jakiś czas blondi zmuszona była przyhamować mordercze zapędy, żywione do Jana. Wzbudzenie jakichkolwiek podejrzeń byłoby jej teraz stanowczo nie na rękę. Nie potrafiła jednak odmówić sobie chociaż maleńkiego dreszczyku emocji…

 

Wracając od wybitnie wstrząśniętego i zmieszanego Tima, cała uchachana, klepnęła zaczepnie po tyłeczku Asenię Nadziejną, która zastępowała ją czasem przy serwowaniu drinków. Razem też wypalały na zapleczu tonę skrętów z szemranym dodatkiem. Za dobry miały przy tym ubaw, by ktokolwiek raczył im zwrócić uwagę.

 

Asenia w odpowiedzi puściła Anieli oczko i wymownie skinęła głową na świeże bułeczki przyniesione do kasyna przez okoliczną szmuglerkę, Tjerenię. Kobiety wymieniały się nie tylko towarami, informacjami z rynku, ale też przepisami kulinarnymi. Zapewne to dzięki przemytniczce, mogłem co rano wcinać ciepłe i pachnące wypieki wyciągane, o dziwo, z mojego własnego piekarnika.

 

Tego dnia zawitało do nas jeszcze kilku zacnych gości. Sir Akwin z Baronem Grzegorianem na uboczu popijali drinki, rzucając pożądliwe spojrzenia w kierunku ciemnowłosej piękności o nieco azjatyckich rysach, która pląsała boso przy iście wariackich rytmach naszego DJ-a Shogiego. Obok niej skakał jak orangutan w niebotycznych szpilkach Drag Quicuk. Aż dziw, że utrzymał w nich pion.

 

Przy centralnym stoliku Lord Berkey z Donem Marokisem prześcigali się we wzajemnym ocenianiu swoich niepowtarzalnych opowiadań. Trzeba przyznać, że obydwaj potrafili zaciekawić nawet takiego ignoranta literackiego jak ja. Mieli dar do robienia świetnych zmyłek.

 

Obok nich, jak na samotnego wędrowca przystało, zasiadł Leśnik Maury. Strudzony ukrywaniem wzbierąjacych w głowie wulgaryzmów, pod nosem dawał upust swojemu wzburzeniu. Cieszył się, że odnalazł to miejsce. Mógł w końcu się zrelaksować i w spokoju odreagować ostatnią popijawę u szwagra.

 

Naprzeciw okna, w najodleglejszym miejscu, bawiąc się nóżką kieliszka niczym laską parasola, siedziała dama Pasynia w swoim nieodzownym kapeluszu z dużym rondem. Słuchała z nostalgią najnowszej piosenki Magness docierającej (pomimo jazgotu Shogu-Gogu) z małego radyjka ustawionego na parapecie. Czerwony trunek zabarwił krwiście usta Pasynii, których odciskiem namaściła trzymany w wolnej dłoni list. Od kogo? Któż raczy wiedzieć.

 

Całości zaś, z obrotowego stołka przy wejściu, przyglądała się Ulecia Kocwiaczkowa. Spokojnie pykała fajkę, robiąc w powietrzu małe kółeczka. Iskierki w jej oczach świadczyły, że bawiła się wprost wybornie. Nic dziwnego - skoro jej susz kocimiętkowy zdobył uznanie Asenii i Anieli, musiał być naprawdę zacnym towarem. To dzięki jego obłoczkom, od progu kasyna całe towarzystwo zapominało o rozsiewającej na zewnątrz swe patogeny Koronalli von Virus.

 

To był taki zwyczajny dzień, jednak obfitował w mnóstwo ciekawych doznań. Zabrakło tylko Johnnylingtona. Chociaż, znając upodobanie naszej blond morderczyni do imion na literę "J", pewnie było to z korzyścią dla niego…

 

//

 

Na koniec bardzo dziękuję za przybycie Panu Bajecznemu - pomógł mi posprzątać cały bajzel, byśmy bez zbędnego balastu, mogli oddawać się uciechom pijaństwa :)

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 11

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze

  • Johnny2x4 pół roku temu
    Johnny, ah ten Johnny. Świetny tekst. Uśmiech na ustach, od początku do końca.
  • Kocwiaczek pół roku temu
    :D cieszy mnie to bardzo, bardzo ;]
  • Akwadar pół roku temu
    Pozamiatalas, Kocwiaczku!
    Brawo, Ty! :)
  • Kocwiaczek pół roku temu
    :D fenk ju!
  • Shogun pół roku temu
    Swietny, naprawdę dobry tekst. Połączyć dwie serie w jeden tekst? Intrygujący pomysł i bardzo udany. Przez cały czas czytania miałem banana na twarzy :D
    Cóż, zabrakło akurat naszej DJ-ki Mag, to musiałem pójść w zastępstwo.
    Naprawdę genialny pomysł z tym połączeniem :D
    Brawo :)
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Magness śpiewała swoje piosenki :) Musiałam was jakoś pogodzić :D
  • Shogun pół roku temu
    Kocwiaczek aaaa, to była Mag, sorki, nie zczaiłem :D Teraz wszystko się zgadza ;)
  • Dekaos Dondi pół roku temu
    Kocwiaczku→Naprawdę jestem pod wrażeniem. I bardzo na Tak. Nie tylko treść znamienita , jak na zacnych ludzi przystało,
    ale jeszcze nazwy gości, pełne blasku:))→Pozdrawiam:))→5
  • Kocwiaczek pół roku temu
    :D starałam się, dzięki za przychylną opinię :)
  • A. Hope.S pół roku temu
    Kocik - mogę doczytać jutro do końca? nie obrazisz się? wybacz ;(
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Asenio, luzik, będzie na ciebie czekać :*
  • A. Hope.S pół roku temu
    Kocwiaczek Mam hope kocie:*
  • A. Hope.S pół roku temu
    Kocwiaczek :) i kto tu jest mistrzem zdawaniem uroczych ksyw?
  • Kocwiaczek pół roku temu
    A. Hope.S jakie tam one urocze. Uroczy są ich właściciele ;)
  • A. Hope.S pół roku temu
    Kocwiaczek wWaścicielem jest Shu.
  • Kocwiaczek pół roku temu
    A. Hope.S Shhoggi :)
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Grubo! Wystartowałaś ostro już od pierwszego zdania i utrzymałaś wysokie „c” aż do końca!
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Osz fu*k Maurycy. Muszę Cię gdzieś wcisnąć :) dzięki za pozytywny odbiór :D
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Kocwiaczek jeszcze będzie okazja, ja zawsze grzecznie gdzieś tam w cieniu w koncie siedzę aż w pewnym momencie... Jak rano się budzę to mi ludzie dopiero opowiadają :)
    Dobry tekst, dobra zabawa przy czytaniu!
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Maurycy Lesniewski jesteś i Ty:)
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Kocwiaczek to trza czytać jeszcze raz :)
    Idem zatem! :)
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Jakiż to prawdziwy ten wpis o Leśniku :)
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Maurycy Lesniewski może ja mam aż 50 twarzy, ale wiem, że każdy z nas ma przynajmniej dwie :D
  • Maurycy Lesniewski pół roku temu
    Kocwiaczek ja przybieram odpowiednią twarz do każdej okazji, nie liczę ich :)
  • kigja pół roku temu
    50 twarzy Kociwiaczek ma.
    Pozdrawiam
  • Kocwiaczek pół roku temu
    A dlaczego, jeśli mogę zapytać? :)
  • kigja pół roku temu
    Bez podpisu ciężko byłoby odgadnąć, kto to napisał.
  • Kocwiaczek pół roku temu
    kigja uznam to za pochwałę (mam nadzieję?). Jeśli chcesz, możesz zapoznać się z całą serią o Anieli - to jest tylko rozdział specjalny.
  • kigja pół roku temu
    Chyba nie chcę czytać o zdzirze.
    Przykro mi.
    Pozdrawiam
  • Harem Szejka pół roku temu
    kigjavelboguil Amoże ty cos napiszesz, bo teraz latasz przebierańcu i mącisz pod tekstami.
  • Szpilka pół roku temu
    Harem Szejka

    Ależ napisał kiszkę, jak się patrzy, a nie w smak mu przednia satyrka z wiadomych powodów 😉
  • kigja pół roku temu
    Harem Szejka Nie jestem Bogumiłem.
    I nie mącę pod tekstami.
    Napisałam do Kociwiaczka, że nigdy nie rozpoznałabym, że to napisała to opowiadanie.
    To znaczy, że jako literat ma wiele twarzy i szerokie spektrum tworzsnia.
    Nie wszyscy mają taką zdolność.
    Harem Szejka może Ty pochwalisz się swoimi zdolnościami literackimi, bo moje są znikome i nie ośmieliłabym się publikować, gdy wokół same tuzy literackie.
    Proszę o wybaczenie.
    Pozdrawiam
  • Harem Szejka pół roku temu
    kigja Jesteś, jesteś. Jeszcze jesteśmy trollami kochaniutka.
  • Harem Szejka pół roku temu
    Szpilka oj napisał kiszkę nieborak.
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Harem Szejka i kigja proszę was Misie-Pysie nie kłoćcie się pod moim utworem. Chcecie podyskutować to zapraszam do baru na pitolenie.
  • Szpilka pół roku temu
    Harem Szejka

    Hihihihih i jeszcze kukiełkuje, że Bogu-nic to nie kigija, tylko oddzielny byt 😁
  • Bożena Joanna pół roku temu
    Wspaniale, jeszcze ocieram łzy z oczu. Dzięki za humor w te podłe czasy!
  • Kocwiaczek pół roku temu
    O jak miło :) dziękuję Bożeno bardzo, bardzo!
  • Szpilka pół roku temu
    "Don Napuszon razem z El Boguminem"

    Hahahahaahahha, świetne ksywki - Don Napuszon, bardzo celne jak i cały satyryczny look 👍 😂
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Dzięki Szpilko. Szkoda, że pewnie zaraz kogoś znowu coś urazi, niemniej nie było to wcale moim celem.
  • Szpilka pół roku temu
    Kocwiaczek

    Satyra to specyficzny gatunek, ma prawo wbijać szpileczki albo i szpile, a obraża się ten, kto nie potrafi się z siebie śmiać, czyli sam sobie winien, bo dystans do siebie trzeba mieć 😉
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Szpilko wiem, chociaż nie jest to łatwe. Sama za małolata miałam z tym ogromny problem. Potem dostałam od życia kilka ładnych kopniaków i teraz wiem, że śmiech jest czasem najlepszą odpowiedzią :) Wiele osób udało mi się rozbawić, więc zadowolę się chociaż tym :D
  • Szpilka pół roku temu
    Kocwiaczek

    I o to chodzi, żeby rozbawić, reszta to betka 😉

    Gdy się jest małolatem, ma się inną wrażliwość, dystansu nabiera się z czasem, a kopniaki od życia chyba nam wszystkim się przydarzyły.

    Czas mi w real, ciao i dobrego dzionka 😊
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Szpilka wzajemnie. Do pracy rodacy!
  • bogumil1 pół roku temu
    Sympatyczne, mimo wszystko delikatne, widać talent satyryczny. Pozdrawiam.
  • Kocwiaczek pół roku temu
    To pierwsza moja satyra w życiu, więc miło to słyszeć :) Łatwiej było mi wpleść osoby w istniejącą już scenerię niż zaczynać od zera.
  • Harem Szejka pół roku temu
    Wazelinkę podajesz przebierańcu
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Harem Szejka pretty please... Jeśli chcecie walczyć to zapraszam was na forum. A na marginesie - jak oceniasz moją pisaninę? Coś do poprawy może wyłapałeś?
  • Grzegory pół roku temu
    Kocwiaczek jak petarda wleciałaś i pozamiatałaś butelki. Tylko smrodu narobiłaś z kocimiętki hi, hi, hi
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Oj tam, oj tam :) Towarzystwo uchachane, więc misja spełniona. Smród zawsze jakiś pozostanie ;)
  • Bajkopisarz pół roku temu
    "Na koniec, miło by mi było gościć Pana Bajecznego"
    Do usług 😊

    „drinków wlanych przez klientów do gardeł.”
    wlewanych (wlanych to czynność jednorazowa, a to opisujesz tydzień)
    „szybko umacniała swoją renomę.”
    swoje – niekoniecznie
    „Czy to była ta wspomniana przez”
    ta – zbędne
    „warunki naszego rozejmu.”
    naszego – zbędne
    „Nie sposób było zapamiętać”
    było – niekoniecznie
    „farta, że to mi przyszło”
    mnie
    „nakazał nam wypieprzać każdego”
    nam – zbędne
    „Dopóki każdy z nich miał swój wianuszek popleczników”
    Dopóki otoczeni byli przez ciasne wianuszki (ubijasz dwa zaimki)
    „dostał od nich rykoszetem”
    od nich – niekoniecznie
    „poradzeniu im by dokończyli swoją walkę poza”
    i kategorycznym zakomunikowaniu, by kontynuowali walki poza (minus dwa zaimki)
    „przyhamować swoje mordercze”
    swoje – zbędne
    „przez naszą okoliczną szmuglerkę,”
    naszą – niekoniecznie (wystarczy, że wciąż podkreślasz naszość anielicy, to jest w porządku, ale rozszerzenie „nasz” na wszystkich straci urok)
    „popijali swoje drinki,”
    swoje – zbędne
    „że udawało mu się utrzymać w nich pion.”
    że utrzymywał w nich pion (i po zaimku)
    „Trzeba było przyznać, że”
    było – zbędne
    „wzbierajacych w jego głowie wulgaryzmów,”
    wzbierających
    jego – zbędne
    „Spokojnie pykała swoją fajkę,”
    swoja – zbędne
    „świadczyły o tym, że”
    o tym – zbędne
    „To dzięki jej obłoczkom, od drzwi”
    jego obłoczkom (szusz / towaru)
    od progu (zamiast drzwi)
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Dziękuję, dziękuję, dziękuję! I witam w skromnych progach. Ach te moje zaimki, pisane na szybko, to i się zemściło. Mam jednak nadzieję, że wzbudziłam twój uśmiech (?) :)
  • Kocwiaczek pół roku temu
    A i oczywiście poprawiłam wszystko - aby piło się lżej :D
  • Bajkopisarz pół roku temu
    Kocwiaczek - a jakże, proszę więc polać, coby uśmiech się jeszcze poszerzył ;)
  • Angela pół roku temu
    Bardzo udany tekst. Niewątpliwym atutem jest narracja, poprowadzona lekko i z humorem.
    Co tu dużo gadać, jestem zachwycona : )))
    Pozdrawiam.
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Dzięki Angelo. Miło mi to słyszeć:)
  • Piotrek P. 1988 pół roku temu
    Zabawna i rozrywkowa historia o przygodach w imprezowni, 5, pozdrawiam :-)
  • Kocwiaczek pół roku temu
    Dzięki Piotrze :)
  • Onyx 3 tygodnie temu
    Świetne połączenie Zdziry wraz z punktem widzenia - prawdziwie pitoleniowio to wyszło :D

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania