Double-Drabble – Władca

Robił wszystko dla społeczeństwa, mimo to wciąż wylewał się na niego hejt. Nie rozumiał tego, przecież był najlepszy. Cenił obiektywizm i tylko on jeden umiał trafnie ocenić sytuację.

Nawet jak wybrał pomocników, to ostatecznie okazywało się, że knuli za jego plecami. Jakby cały świat sprzysięgał się przeciwko jemu, a on przecież robił tyle dobrego. Bo on był najlepszy i nikt uczciwy nie mógł tego kwestionować.

W starciu ze światem był na przegranej pozycji, bo podobnych jemu zawsze zniszczą. Będą szczuć, poniżać i gnoić i tak bez końca. A on musiał wygrać.

Tylko jak, jeżeli jego przeciwnikiem jest odbicie w lustrze.

***************************************************************************

– Czym pan się zajmował, jako doradca władcy? – zapytała dziennikarka.

– Doradzałem – odpowiedział z uśmiechem Pardom.

– A coś więcej?

– Trudno z definicji zdefiniować, co robiłem – odpowiedział, drapiąc się po wypielęgnowanej czarnej brodzie.

– A pańskie kompetencje?

– Władca jest mądry, inteligentny i dużo dobrego zrobił.

– A co, jeżeli można spytać? – dziennikarka nie ustępowała.

– Drogi, stadion, domki, grabarze – wyrzucał z siebie. – Władca jest wspaniały – dodał, coraz głębiej zanurzając się w tyłku władcy, aż do ostatecznego zniknięcia.

I nagle stał się cud. Pardom wynurzył się w nowej lepszej postaci.

– Gratuluję awansu, panie prezesie – powiedział Władca.

– Dziękuję – odpowiedział Pardom.

Nawet nie pomyślał, że wkrótce zostanie kozłem ofiarnym.