Laurembar - wiersze - Życzenie

Ziemio przedwieczna, co w swej dobroci

Tysiące ludzi na świat wydałaś,

I Ty, Powietrze, co w swej głupocie

Oddychać karzesz, żyć nie pozwalasz,

Wodo, tyś życiem, tyś jest mym rajem,

Który na błękit złoto przekształcił,

Ogniu przedwieczny, potężnym żarem

Oczyszczasz dusze - klnę Was! Przestańcie!

Krew Wam pokażę, płacz, zawodzenie,

Ból i strach istot, drzew; głos kamieni...

Odpuście sobie nasze karanie.

Dajcie nam wieczne odpoczywanie.