Miniaturki

poczekaj na swojego przybłędę

każdy takiego zna

radość

lub odwrotność masz

no w sumie

tak

***

w tarczy zegara klucz nakręca

przemijaniem

a gong uśpiony śni pierwszą godzinę

by o świcie

próbować budzić przez chwilę

***

wydeptał ślady wiele razy

mawiał że je zachował

lecz nie chciał

naśladować

***

to tylko gra

pogięty czas

chciałbym uwierzyć

że na łzach popłynę

w strumieniu lepszych dni

lecz splugawiłem teatr ten

czego naprawdę chcę

za mało mnie

za dużo też

***

mała figurko śniegowa

widzę żeś roztopiona jest

pewno ci smutno też

ale wiesz...

choć nie wiem czy to dobrze

czy źle

to jednak coś powiem

teraz w tobie jak w lustrze

przegląda się człowiek

***

na pulsującym leśnym runie

leży trzynaście krasnali

pomimo wypatroszenia

krwawych wnętrzności

wiąż żyją

sponiewierane nowe grzyby

prześwituje promień słońca

***

zanuć piosenkę

rytm dzisiaj

melodię jutro

słowa wczoraj wyśpiewane

***

dręczą myśli te

czy to nadal sen

a jeśli tak

czy powrócić mam

kwiat szansę łące dał

bym odnalazł  świt

***

Tej nocy,

w której kwiaty zakwitną tajemnicą,

horyzont będzie bliżej

niż zazwyczaj.