Miniaturki → Ɱíղí Տzօɾեყ

                        *

tak długo pod kimś wybierał glebę

że w końcu sam zakopał się w biedę

                *

chciał złapać krokodyla

przerobić skórkę

na buciki właśnie

marzył i zapomniał

że zwierzak ma paszczę

                   *

tak bardzo wzbił się ponad

że w samotności skonał

           *

małe gówienko

pyta tatusia

co tak tu śmierdzi

że do wymiotów

zaiste nas zmusza?

powiedz proszę

co to za zapach

synu

ty nie wiesz?

to mój kolega

wokół nas lata

         *

strzałka czasu

wciąż w dupce nam wierci

im dłuższe wiertło

tym bliżej do śmierci

           *

miłosierny diabeł

z łezką w kopytku pyta

chciałeś tu przyjść

czy umysł twój chory

ty też byś chciał

miałem już dość

tych białych skrzydeł

wokół gadały same anioły

   *

buda

wolność zyskała

uwolniła się od pieska

teraz jej smutno

bo nikt w niej nie mieszka

          *

po co mi ucho

pomyślał dzban

jeno kłopot

z paskudem mam

na domiar złego

mnie oszpeca

złapano bez ucha

wyślizgał się biedak

i rozleciał

         *

piłeczka stuka

dopóki ścianę

może odszukać

             *

dlaczego tyś wredny

teraz właśnie?

przepraszam kochanie

skradziono mi maskę

         *

gorący piecyk

kochałem wytrwale

lecz zapomniałem

że jestem bałwanem

          * 

wnerwiony lis

zdjął kruka z drzewa

ptak był nieznośny

a zatem chytry

wyrwał co trzeba

monstrum widziało

w tym lesie nie jedno

z lisa zostało

ogona ledwo

          *

kiedyś miałem

pazerną dupę

tak zaślepiony

razem z dobrymi

zjadłem zepsute

           *

szybuje wiecznie

w kosmosie człowiek

aż nagle słyszy

słowa w głowie

tak wysoko

wzleciałeś człowiecze

że zapomniałeś

na ziemię zlecieć

              *

na cholerę złota łopata

skoro dół niepotrzebny

            *

został rozjechany

chociaż nie był stary

przestano dostrzegać

szarego na szarym

            *

powiedział idiota

do durnego głupka

wygońmy odmieńca

parszywego czubka

           *

siedzi małpolud

po walki trudzie

ciesząc się tym

że jego kolega

ma lepszą maczugę

siedzi znowu

po walki trudzie

z zawiścią spogląda

stał się ludziem

           *

kochana świnko

powiedz proszę

dlaczego tak

chyżo uciekasz

jak mam biedna

nie uciekać

ktoś mi podłożył

człowieka