Miniaturki – Cegła... i inne

cegła ma dylemat

większy z każdą chwilką

jestem częścią muru

czy zatkaniem dziury

tylko

***

słuchajcie ludzie radośnie krzyczę

o tym jak kocham

cudowną ciszę

***

mógł ściskać mocno brzytwę ręką

nie utonął

gdyż była tępą

***

wariat jakiś

to nierozsądne

nie wie co grane

a kocha koncert

***

cieszy go to samo miejsce

nawet szczęśliwy

bo nie zna więcej

***

są sytuacje w życiu niezbędne

nie wracać do płaczu

gdy łzy wyschnięte

***

inteligencja też bywa przydatna

by wiarygodnie udawać błazna

***

tak już jest

nie zawsze pewność

grzyb zepsuty

czy krasnal wewnątrz

***

z patrzeniem przez dziurkę

nie taka znów bieda

im bliżej wspomniana

tym więcej dostrzegasz

***

zduś zegar jak cytrynę

może z czasem wyciśniesz

nadprogramowe

chwile

***

tak zaplątany w sidła własne

że z każdą próbą jest mu ciaśniej

***

rzekło żelazko takie na duszę

wygładzić zgniotki  niezwłocznie muszę

piecyk zepsuty wygasł już płomień

dusza jest zimna leży na złomie

***

widziałem stado

takie samotne

***

dopóki  wieje wiatr

nie umierają wiatraki