Przygody Pierniczka... (10) - Kochany Pamiętniczku...

Nieco umorusane towotem dłonie wyciągnęły pamiętnik spod materaca. Na czystej pościeli zostały czarne smugi.

Zdjęta kłódka i oba paski spinające księgę zostały rzucone niedbale na łóżko. Pióro zalśniło, gotowe do stawiania kolejnych różowych literek.

Czarny odcisk palca na karcie rzucał się w oczy.

Pośród różowych literek był jak zły wilk w stadzie niewinnych prosiaczków.

- Moje? – zdziwione oczy uważnie obejrzały drobne paluszki.

Po chwili każdy został starannie odciśnięty na karcie papieru. Szare ślady zbrukały dziewiczość strony.

Dłuższa chwila studiowania przez lupę wszystkich odcisków.

- To nie moje – głos był pewien wyszeptanego zdania. – Czyli kto to czytał?

Tego dnia żadna różowa literka nie pojawiła się w brulionie. Zapisane stronice zostały wyrwane i starannie spalone nad świeczką. Sam brulion szerokim łukiem poleciał za okno, hen za drzewa.

Poduszka przez długie godziny zbierała łzy.