Miniaturki

jest musztardą po obiedzie

to rzecz pewna

lecz przed kolacją

jednak

*** 

jadł człowiek jabłko

nawet chętnie

lecz myślał o gruszce na wierzbie.

*** 

żeby po marzenia fruwać

same skrzydła nie wystarczą

trzeba jeszcze nimi machać

ponadto

*** 

widziałem płaczącą wierzbę

zgubiła gruszki zapewne

potwierdziły to wiszące witki

lecz nie sądzę że powiedziały

o wszystkim

***

Rzekł człowiek:

Zamieszkam na wyspie bezludnej.

Tylko to sprawa trudna  wielce,

gdyż wtedy  bezludną nie będzie.

 A jednak wyjście jakieś znajdę

"Bezludna Wyspa"→dam wyspie nazwę!

*** 

Na środku naszej osady,

wyrosło pomarańczowe drzewko.

E tam... to bajka na pewno.

Złudzenie tylko i to wszystko.

Tak myśleli tubylcy,

chodząc w kółko, tam i z powrotem

Aż przyszli obcy i zjedli im owoce.

***   

Przeszkadzały mu dzwony

– Codziennie je słyszę.

Lecz gdy na zawsze umilkły,

narzekał na ciszę.

*** 

Usiadł na wersie wiersza,

chciał przeczekać, to co trudne,

spadł w prozę życia,

znowu trafił na przerzutnię.

***

długa wskazówka właśnie

ma satysfakcje

prześcignęła krótką

z którą długiej bywało trudno

sit wstyd

tyś głupią małą

pełzającą  niezdarą

zostałaś w tyle

jakież to dla mnie  radosne chwile

ej  krótka

co na to powiesz?

wtem rzekł sekundnik→czas na mnie

i przegonił obie

***

wędrował po zboczu góry

zboczył z drogi

z przekonania chętnie

od tego czasu

nazywano go zboczeńcem

*** 

jeden drugiego

przekonywał do swoich racji

zapewne umarli by z głodu

przy tym wielosłowie

lecz bliźni im przyniósł

racje żywnościowe

***

zwątpił przez chwilkę

to przecie owieczka

w skórze wilczej

ꓷǝʞɐos ꓷoupı̣