Poprzednie części: Staroświecczyzna – I
Staroświecczyzna – XVI
Ogrody Raju nie przypominają parku
Pełno w nim jest kwiatów niczym jeden
Miękka trawa z koniczyną ozdobiona rosą
Drzewa pełne smacznych dojrzałych owoców
Owady z radością słodki pozyskują nektar
Ptaki w locie szczęście wyrażają śpiewem
Motyle tańczą w promieniach słonecznych
W stawie srebrne ryby pośród nenufarów
Zwierzęta rozejm zawarły i bez obaw kroczą
Tylko człowiek dostał zakaz przebywania,
ponieważ to on kres przyniesie temu
Następne części: Staroświecczyzna – XVII
Komentarze (1)
Zostało jeszcze prę rajów na ziemi. Zawsze, gdy człowiek zbliży się do któregoś za bardzo, ten obumiera. Czyżbyśmy byli najgorszą z plag tej planety?
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania