bez tytułu

czytałem wspomnienia z ukrainy szlachcica

opisał powrót do domu w noc siarczystą

na niebie zabłąkany widział dwa księżyce

też żyję bywam nieraz na wschodzie

dokąd zimy sprzed lat trzystu zachodzą

dziwy oglądałem dziwów słuchałem

trzasku wrót piekieł jękliwego od lodu skorupy

na stawach gdy nocami na całą długość pękała

świat stężały w ciszy zamarzniętej w czekanie

nasłuchującej samotności trwodze

mróz biały przez drzwi okna

szronem iglastym do domu się wciskał

próżnia rozgwieżdżona wyciągała

z zawodzącym hukiem ogień z paleniska

zwierzęta w cieple snu zamarznięte

wilki baśnie krwawe o głodzie z głębi lasów śpiewały

maszyny ręką stworzone bez boga mrozem zabite

bywam tam tęsknię żyję we wraku świata słowach o

odwiedzanej porębie gdzie błędne drogi zawiodły nocą

żyjącego tam moim życiem szlachcica

nie widuję na niebie dwóch księżyców