Poprzednie części: LBnDrabble nr 05 _ Gnębiciel mitochondrialny
LBnDrabble nr 07_Dysmorficzne skazy
Poniedziałek. Pobudka o siódmej rano. Krótka walka ze sobą podczas opuszczania łóżka. Ciążowy brzuch przeszkadzał. Kopnięcie. - Już kochanie dzisiaj wyjdziesz na świat. Doktor Rentgen odetnie cię od pępowiny…
— Poprzyj mocno… – krzyknęła położna. – Widać główkę.
Cudowny pierwszy płacz... I cisza.
— Co się stało? – wydusiłam.
— Nic, tylko zespolak, i do tego słodki – odrzekł dr Rentgen. – Czy pani wie, że takie dzieci mają dodatkowy chromosom… – miłości, bo powstają w wyniku szalonej chemicznej reakcji, zachodzącej pomiędzy zakochanymi. Takie cudaki – nazwa przewrotna wskazuje na odmienność tych dzieci, jednak pochodzi od cudu. – Niczym radioterapia, jego słowa uleczyły.
To tylko zespół Downa... Czarne oliwki patrzyły na mnie...
Komentarze (21)
Witamy w Bitwie i życzymy dobrej zabawy
Literkowa pozdrawia
Cholernie dobry tekst.
Chciałem napisać cos więcej, ale po co...
Zmieniłbym tylko jedną linijkę:
Cudowny pierwszy płacz i cisza. - dałbym albo przecinek albo kropkę przed "i cisza", bo tak to brzmi, jakby cisza była cudowna.
Pozdrawiam
Dzięki za odbiór. Takie momenty istnieją, gdzie empatia zwycięża. Sugestia przyjęta. Pozdrawiam
Dobry. Tekst doktorka przecudowny. I pointa.
Tak mało potrzeba, aby pogodzić się z losem. Tylko zaakceptowanie i radość z chwili.
Miłego dnia
Dzieci z zespołem Downa potrafią być śliczne :) I bardzo kochane :)
Serdecznie :)
Pięknie dziękuję za komentarz. Pozdrawiam ciepło :)
Bardzo dobre drabble ukazujące, że prawdziwe piękno potrafi kryć się wszędzie, iż nie musi być doskonałe, aby po prostu być.
Pozdrawiam ;)
Witaj Shogun i dziękuję za spojrzenie.
Pozdrawiam
Wspaniały tekst, przedstawiający coś, co wielu uznałoby za tragedię w zupełnie innym świetle. Wyniosłam z tego pokrzepiający wniosek: nawet jeżeli rodzisz się z okropną wadą, dzięki zrozumieniu i miłości możesz zapomnieć o swoich słabościach i stać się czymś przepięknym. Zostawiam zasłużoną piątkę.
Dziękuję ślicznie za słowa i zrozumienie inaczej, ładniej, radośniej. Pozdrawiam serdecznie
pasja Sztuka jak to sztuka, każdy wybiera z niej co chce. I to jest najpiękniejsze w pisarstwie. :)
Pasjo→Są teksty, gdzie komentarz właściwie zbędny, gdyż tekst mówi sam za siebie
Tym bardziej, gdy tak napisany:)↔Pozdrawiam:)→5
Oh Dekaos dziękuję za spojrzenie. Miłego wieczoru
Bardzo dobre. Na spokojnie, bez histerii można zakomunikować szokującą raczej wiadomość. Można też ją przyjąć, jakby nic się nie stało, jakby to była zupełnie normalna, naturalna sprawa. W sumie jest naturalna – cudak, nie cudak, z natury pochodzi.
Urwane też w dobrym momencie, jak w bajkowym „I żyli długo i szczęśliwie”, a przynajmniej w to chcemy wierzyć, nawet jeśli przyszłość nie rysuje się tak kolorowo.
Witaj Bajko
Dzięki za odbiór taki jaki mogłam sobie wymarzyć, pisząc te sto słówek. Chcę cię zapewnić, że takie rzeczy też się dzieją. Naprawdę!
Pozdrawiam
" – Czy pani wie, że takie dzieci mają dodatkowy chromosom… – miłości, bo powstają w wyniku szalonej chemicznej reakcji, zachodzącej pomiędzy zakochanymi. Takie cudaki – nazwa przewrotna wskazuje na odmienność tych dzieci, jednak pochodzi od cudu."
To je pikne...
Dzięki piękne za spojrzenie i obecność. Pozdrawiam
Zapraszamy do glosowania na Forum: https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Zasady głosowania w zakladce o mnie. Dla przypomnienia - ustalamy własne podium: 3 - 2 - 1. Punkty uzasadniamy.
Głosujemy do 11 czerwca / czwartek/ godz. 23.59
Oł. Szacun przede wszystkim za bardzo przytomne i kreatywne użycie myślników przy dialogach - osiągnęłaś świetny efekt i w zasadzie drabble nabiera przez to pewnej poetyckości. Ogólnie podoba mi się też subtelne, niejako realistyczne ujęcie trudnego tematu.
Witaj i jak miło że zaglądnąłeś. Trudny temat ale czasem to tylko od nas zależy jak podejdziemy. Pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania