Ostatnie komentarze

• siena minutę temu o nostalgia na cztery ręce:

  Dziwność rzeczy-Bisz. Przypomniałeś mi ten utwór. Twoje stare miesza się z teraźniejszością.

• siena 7 min. temu o Wspomnienia:

  Wiem jak smakuje oczekiwanie. Jest jak podmuch wiatru który wieje w nie naszą stronę.

• siena 9 min. temu o gołąb widział ostatni:

  Zachłysnęła się powietrzem. Proszę przeczytać mój tekst Zatłoczeni, mam podobne obserwacje. Choć u mnie krzyk...

• siena 13 min. temu o chmury szyte na miarę:

  O piękne. O tym jak trudny jest dla nas czas, ten obecny.

• siena 28 min. temu o Kamieniem być:

  Tak właśnie jest. Rozbicie mroku oznacza jego rozbicie dla drugiej strony. Wtedy kroczycie razem w świetle.

• siena 30 min. temu o sierpniowa bohaterka:

  Lekkie, fajne, rymowane.

• Notopech godzinę temu o Jeśli wierzymy sny się spełniają:

  Dodatkowo wypada wspomnieć o zmodyfikowanym przez Hitlera kulcie ''cherem". Nie wchodząc w szczegoły,...

• Notopech godzinę temu o Jeśli wierzymy sny się spełniają:

  Lotos,Polaroid i inni Lotos: "Poza tym przedstaw pani adwokat Boga swoje tezy, mi nie musisz" — żeby...

• ireneo godzinę temu o Speaker's:

  Literówki, “chodowco wąsów”, to najmniejszy twój problem. Absensem jest tu, opowicki realisto, szukanie...

• theodoros 4 godz. temu o sekretne życie ziemniaka:

  Może- na przykład- ilość warzywa w warzywie, skoro została ona uchylona w wierszu? 😉

• Notopech 4 godz. temu o Jeśli wierzymy sny się spełniają:

  "Wędka służy łowieniu ryb, nie uwzględniając i uwzględniając moc karty, aby zrozumieć sam proces z...

• Domi123 4 godz. temu o Fotozabawa nr 10 – metal i chłód:

  Niby robot, a smutek ludzki. Te pytania na końcu robią mocne wrażenie.

• Domi123 5 godz. temu o Czas Lśniącego Pazura - Prolog:

  Cześć Młoda Pisarko! Przeczytałam i czuję się nieco zagubiona - wrzucasz czytelnika w tę historię, nie...

• Domi123 5 godz. temu o Piękne:

  " Czekam na koniec, by się wreszcie położyć, bo nic więcej mnie nie interesuje" - to ja po 12-godzinnej...

• Domi123 5 godz. temu o Droga nad rzekę:

  Też pamiętam jednego psa, co kiedyś szedł ze mną przez pół miasta, a potem gdzieś się zmył...

Pokaż więcej