Drabble - Stara szafa

Swojego czasu, trafiłem do starego, opuszczonego domu. Lubię takie, dawnymi czasami tchnące miejsca.

Myszkowałem po zakamarkach, szperałem w szpargałach, oglądałem czyjeś życie w rupieciach.

Zapuściłem się nawet do piwnicy, choć trochę się bałem. Było w niej ciemno i wilgotno. Spostrzegłem

stojącą w kącie starą szafę. Podszedłem do niej i z trudem otworzyłem skrzypiące drzwi.

To co w niej zobaczyłem wstrząsnęło mną ogromnie.

Na wieszaku, jak stary płaszcz, dyndał sobie, ubrany w poszarzałą piżamę, obiągnięty zbrunatniałą skórą,

szkielet człowieka. W ręce trzymał zmiętą kartkę papieru.

Pokonując strach i obrzydzenie, ostrożnie wyciągnąłem, zapewne pożegnalny list samobójcy.

Było na nim napisane: "Homo homini lupus"