Ciekawostki historyczne Odcinek VIII Cesarz Kaligula Człowiek, który stał się potworem

Ciekawostki historyczne VII

Cesarz Kaligula

Człowiek, który stał się potworem

 

Kaligula jest jednym z najbardziej znanych cesarzy rzymskich, obok Nerona, czy Cezara Augusta.

Był człowiekiem, który zmienił się w bestię, kto wie, czy nawet nie gorszą od Nerona.

 

Przydomek Kaligula (Bucik lub Sandałek) nadany mu przez żołnierzy jego ojca wziął się z tego, że mały Gajusz Juliusz Cezar spędził dzieciństwo w obozach wojskowych, gdzie był ubierany przez rodziców w wojskowe szaty oraz buciki wykonane na wzór butów żołnierskich.

 

Kaligula przejął władzę w sposób dość powszechny w starożytnym Rzymie. Udało mu się wejść w łaski swojego dziadka cesarza Tyberiusza, a nawet zdobyć jego zaufanie. Stary cesarz nie zdawał sobie sprawy, że zaufał jadowitemu wężowi, który tylko czekał, żeby go ukąsić. Kiedy już na dobre zagościł w jego domu, wykorzystał to i podał mu truciznę, a gdy ta nie zadziałała, dokończył dzieła, dusząc umierającego poduszką lub własnymi rękami. W taki sposób 18 marca 37 został prawowitym władcą Rzymu.

Objął władzę ku ogólnemu zadowoleniu, ponieważ jego dziadek był, delikatnie mówiąc nielubiany. W początkowym okresie swoich rządów utrzymywał dobre stosunki z senatem i przeprowadził wiele reform, m.in. wprowadził ulgi podatkowe i umorzył wszystkie trwające procesy. Można powiedzieć, że był bardzo liberalnym cesarzem.

 

Niestety taka postawa trwała bardzo krótko, ponieważ młody cesarz przeszedł ciężką chorobę, prawdopodobnie mózgu, która całkowicie go odmieniła. Kaligula niby wyzdrowiał, ale stał się całkiem innym człowiekiem. Można powiedzieć, że obudził się w nim potwór. Zaczął podejrzewać wszystkich o spiski i skazywać swoich bliskich na śmierć, czasami zupełnie bez powodu, a jego zachowanie było całkowicie nieprzewidywalne. Cesarz zaplanował wprowadzić monarchię absolutną, a do tego ogłosił się bogiem i nakazał oddawać sobie stosowną dla boga cześć, budował dla siebie świątynie i zamawiał własne posągi. Zaczął także ośmieszać tradycję rzymską, pogorszył bardzo stosunki z senatem, a chcąc zakpić, z tej tak zasłużonej dla Rzymu instytucji wprowadził do senatu konia i mianował go konsulem. Konia nazwał Incitatus („Chyży”). Zwierzę miało dla siebie 18 służących, którzy dbali o nie. Rumak mieszkał w marmurowej stajni, chadzał w uprzęży ozdobionej drogimi kamieniami, jadał zaś ze żłobu z kości słoniowej, a karmiono go „złotym jęczmieniem” (jęczmieniem wymieszanym z płatkami złota).

 

Kolejne lata szaleńca, to ciągłe uczty i igrzyska dla ludu. Jednak chyba największym szaleństwem tego człowieka, choć trudno go tak nazwać, było to, co zrobił, pamiętając słowa Tyberiusza: „Kaligula tak się nadaje na cesarza, jak konie z jego wozu do jazdy po zatoce Baiae”. Cesarz nakazał zatopić w Zatoce Neapolitańskiej, na linii z Baiae do Puteoli, w dwóch szeregach obok siebie, 2 tysiące statków handlowych skonfiskowanych właścicielom, a na nich wybudować drogę, tylko po to, by móc przejechać na koniu tam i z powrotem po tym najdłuższym na świecie moście.

Kolejnym całkowicie chorym pomysłem tyrana było wypowiedzenie wojny Posejdonowi. Kaligula rozkazał on swoim żołnierzom udać się na plażę i dźgać morze oraz fale mieczami i rzucać w nie włóczniami. Następnie legioniści na rozkaz władcy zaczęli zbierać muszle, które były łupami wojennymi, i które miały zostać przetransportowane na Kapitol.

Na skutek polityki szalonego władcy w ciągu pół roku skarb państwa został kompletnie ogołocony i wtedy Kaligula rozpoczął serię procesów o zdradę, konfiskował majątek skazanych na śmierć, co zwiększyło liczbę egzekucji. Doszło do tego, że żaden z senatorów nie był pewien, kiedy zostanie zabity wraz z całą rodziną, a jego majątek skonfiskowany. Tyran często rozkazywał im, żeby popełniali samobójstwa, albo wzywał ich na ucztę, w której podawano truciznę. Pomniejszych Rzymian zamykano w klatkach jak dzikie zwierzęta albo rzucano na arenach do walki np. z Lwami.

W końcu szala się przebrała i 24 stycznia 41 roku liczący dopiero 28 lat cesarz został zamordowany przez oficerów jego gwardii. Kasjusz Cherea i Korneliusz Sabinus zadali mu około trzydziestu pchnięć noża. Życie straciła też jego żona Cezonia oraz córeczka. Krótko po tym Pretorianie obwołali cesarzem Klaudiusza, co musiał zatwierdzić senat. Nowy władca ukarał śmiercią oficerów zabójców.

Kaligula rządził niecałe cztery lata, a jednak dał się poznać jako jeden z najgorszych potworów w historii starożytnego Rzymu.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 5

Zaloguj się, aby ocenić opowiadanie

Komentarze

  • Canulas 4 miesiące temu
    oooooo i to mnie, interesuje. Za godzinkę obadam. Lubię Kaligulę.
  • Canulas 4 miesiące temu
    " Cesarz nakazał zatopić w Zatoce Neapolitańskiej, na linii z Baiae do Puteoli, w dwóch szeregach obok siebie, 2 tysiące statków handlowych skonfiskowanych właścicielom, a na nich wybudować drogę, tylko po to, by móc przejechać na koniu tam i z powrotem po tym najdłuższym na świecie moście." - kurwa, mistrzostwo. To z koniem znałem, ale to. Jebany.

    "Kaligula rozkazał on swoim żołnierzom udać się na plażę i dźgać morze oraz fale mieczami i rzucać w nie włóczniami. " - tu to już wariat. Przy okazji zapis. Kaligula rozkazał (bez on) albo Rozkazał on (bez Kaligula)

    "Kasjusz Cherea i Korneliusz Sabinus zadali mu około trzydziestu pchnięć noża." - nożem/ nożami.

    Dobry tekst. Lubię.To chyba on wygłosił: "Niech nienawidzą, byle się tylko bali?"

    Spoko. Tą część historii lubię.
  • Ozar 4 miesiące temu
    A do tego, kiedy skonfiskował dla kaprysu tyle statków, praktycznie zamarł handel w Rzymie i miastu zaczął grozić głód. Pomysł ze statkami był dla Kaliguli tym, czym dla Nerona pożar Rzymu, został znienawidzony przez wszystkich. A ów cytat pochodzi z jednej ze sztuk Lucjusza Akcjusza poety i dramaturga. Kaligula go często używał i dlatego czasami podaje się, że to jego cytat.
  • Canulas 4 miesiące temu
    Ozar, aha. No proszę.
  • Bożena Joanna 4 miesiące temu
    Nie powiem, że lubię Kaligulę, ale tekst ciekawy. Pozdrowienia!
  • Ozar 4 miesiące temu
    Dziękuje za wizytę. Jego nie da się chyba lubić, zbyt wiele złego zrobił.
  • Kim 4 miesiące temu
    Jako osoba która przez całe życie zlewała historię i wszystko z nią związane, z wielką chęcią wchodzę by się dokształcić. Mam zamiar zajrzeć do wszystkich zaległych części by zasięgnąć nieco ciekawostek z historii.
    Dzięki, Ozarze za wrzucane teksty. Zostawiam 5.
    Pozdrawiam :)
  • Ozar 4 miesiące temu
    Dziękuje za odwiedziny. Twoje słowa są jak balsam dla mojej duszy. Zawsze mnie cieszy, jak ktoś choć odrobinkę zainteresuję się historią.
  • MarBe 3 miesiące temu
    Kaligula był człowiekiem chorym i nie panował nad swoimi emocjami, lecz podwaliny państwa jeszcze bardziej były wypaczone. Natomiast "zdrowi na umyśle" w późniejszych epokach pokazali ,co to jest bestia w ludzkiej skórze.
    Pozdrawiam.
  • Ozar 3 miesiące temu
    Dzięki za odwiedziny. Tak naprawdę w historii Rzymu były różne okresy, od totalnej dyktatury, po rządy republikańskie bliskie demokracji. Mnie zawsze dziwi, że tacy wariaci zostawali Cesarzami tak potężnego państwa. A co do bestii to rzeczywiście było ich sporo, choć najwięcej chyba w XX wieku.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania