Poprzednie części: LBnD 01 Niebezpieczny dźwięk
LBnD 05 - Niedbalstwo
Aniridia była młodą dziewczyną. Mimo to musiała pracować, aby pomóc swojej rodzinie, która ledwo wiązała koniec z końcem. Zatrudnili ją w sławnej na całą Komórkę elektrowni jądrowej, zwanej „Matką”. Pracodawca nigdy na nią nie narzekał. Wszystko szło świetnie.
Do czasu.
Aniridia cierpiała bowiem na wadę wzroku powodującą niedowidzenie. Dlatego też codziennie nosiła soczewki, które ułatwiały jej funkcjonowanie. Lecz któregoś dnia o nich zapomniała. Nie mówiąc o tym nikomu, pracowała tak jak zwykle. W pewnym momencie musiała zwiększyć chłodzenie, gdyż reaktor był niestabilny. Jednak z powodu słabego wzroku pomyliła przyciski i wyłączyła zabezpieczenia.
„Matka” uległa zniszczeniu.
Natomiast Komórka pozbawiona energii...
umarła.
Komentarze (22)
Kurde, czuję się jak na lekcji biologii dla dzieci w obecnym TVP :) hihihi
A poważniej, to fajnie ujęte mitochondrium, chyba tak to się zwie.
Podobało się.
Pozdrawiam
Haha, no w sumie, trochę tak wyszło :D
Tak, mitochondrium.
Miło mi, że się podobało.
Również pozdrawiam ;)
Witamy kolejne drabble w Bitwie i życzymy powodzenia.
literkowa pozdrawia
Dziękuję bardzo :D
Również pozdrawiam :)
Smutne
To prawda, dość smutne.
Ciekawe ujęcie tematu i pójście w stronę soczewki. Jak często nasze zaniedbanie i lekkomyślność bywa zgubna.
Pozdrawiam
Dokładnie tak, chwila nieuwagi i jak wiele może się wydarzyć.
Również pozdrawiam ;)
5, pozdrawiam :-)
Dziękuję za piąteczkę :)
Również pozdrawiam ;)
Dobrze zrealizowany temat.
Nieostrożnośćność przyczyną wielu nieszczęść.
Podobało mi się.
Pozdrawiam
Dziękuję bardzo.
Również pozdrawiam :)
Podobuje, piątak za wyobraźnię ?
Bardzo dziękuję za piątaka i miło mi, że się podobuje ?
Niedbalstwo? Może. A może jednak nie? Może to strach, lęki, niska samoocena, niedowartościowanie. Dlaczego? A co by się stało, gdyby dziewczyna, zorientowawszy się, że nie ma soczewek, poprosiła o krótkie zastępstwo i wróciła po nie do domu? Albo nawet wzięła urlop na żądanie? Nie zrobiła tego, co może sugerować niedbalstwo i nieodpowiedzialność, lecz bardziej paniczny strach przed szefem i opinią współpracowników. Strach tak wielki, że wolała udawać, niż przyznać się do zwykłej ludzkiej omyłki. Jakże głęboko musiała być nieszczęśliwa, iż udawaniem starała się sprawić, by nie zwrócić na siebie uwagi.
A technicznie, to jest ok., ale spróbuj sobie dla własnej wprawy zrobić eksperyment i napisać ten tekst raz jeszcze, lecz bez zaimków:
Dwa przykłady:
„Zatrudnili ją w sławnej”
Zatrudnienie znalazła w – (ilość słów się zgada, zaimek nie żyje)
„Pracodawca nigdy na nią nie narzekał”
Pracodawcy nie dawała powodów do narzekań (ilość słów się zgada, zaimek nie żyje)
Tak, przyznam, iż jest to jedna z możliwych interpretacji. Właśnie paniczny strach o pracę i opinię otoczenia, choć wspomniane było, że pracodawca nie miał powodu na nią narzekać. Mogła być bardzo nieszczęśliwa lub być także chorobliwą perfekcjonistką, która nie może popełniać błędów, nie może zatracić swego ideału.
Jak zwykle dziękuję za obszerny koment, a co do wyzwania, to przyjmuję ;D
Dzisiaj i jutro odgadujemy. Kto to napisał? Czytajcie i komentujcie i typujcie Autorów
Zapraszamy do głosowania na Forum:
https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
no, nie nazwałbym tego niedbalstwem, a raczej nieszczęśliwym bardzo wypadkiem. Choć z drugiej strony nikt z zewnątrz nie zadbał, by temu zapobiec, więc... Niezłe drabble.
Dzięki Bucz :)
Aniridia mogła temu zapobiec, ale...
No właśnie, to ale...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania