Poprzednie części: LBnD 01 Niebezpieczny dźwięk
LBnD 21 - Wystarczy kropla
Siedział w swoim najwygodniejszym bujanym fotelu.
Mimo to cierpiał... Krzyż już od dłuższego czasu dawał o sobie znać.
Dzieci całego świata zdążyły ochrzcić go mianem „Chytrusa”... A on? Po prostu nie mógł się ruszać.
Minę miał skwaszoną, wykrzywioną bólem...
Wielu starało się mu pomóc. W końcu był potrzebny, by nieść radość, choć radości sam nie miał...
Usłyszał rozśpiewany głosik. Wiedział „co” nadciąga.
Pomimo cierpienia, zmusił się do uśmiechu.
Była to córeczka. Podskakiwała radośnie:
– Tatusiu! Słyszałam, że bolą cię plecki. Przyniosłam ci poduszeczkę. Sama ją uszyłam.
Duma rozpierała ojca.
Przyjął dar z wdzięcznością.
Przyniosła radość nie tylko jemu...
lecz całemu światu.
Komentarze (40)
Ogrom cierpień, a to jednak drobne gesty, a nie puste działania na ogromną skalę, zmieniają świat.
Super przekaz, czuć emocje.
Pozdrawiam! ;p
Dokładnie tak, małe gesty, małe rzeczy mają wielką moc :)
Dziękuję, bardzo mnie to cieszy :)
Również pozdrawiam! ;)
Shogunie↔Bardzo na Tak:)↔Tyle już dał radości. Teraz on otrzymał... i nie tylko. Może to go wzmocniło na tyle... hmm.:))
Tekst niewielki, a przekaż wielki:))↔I ostatni wers!!
''Dzieci całego świata zdążyły go ochrzcić''...
DD - z pewnością tak. Wzmocniło na tyle, że ponownie mógł nieść radość, sobie i nie tylko :)
Dziękuję pięknie. W małych rzeczach siła jest ;)
Poprawione ;)
Sho,
Piekę jabłka z miodem i cztam Twoje drabble i jest mi podwójnie błogo i słodko.
Cudownie pozytywny akcent na koniec roku.
Dobrze, że tak napisałeś, bo brakuje opowiadań o zwykłej dobroci, małych gestach, zwykłych ludzkich odruchach.
Pozdrawiam z pięcioma gwiazdkami :)))
Kigjo,
Takie pyszności? Niech więc się udadzą i będą pyszniutko-słodziutkie :) Cieszę się, że ta cała słodkość jeszcze się podwoiła ;)
Ano, tak mnie natchnęło chyba, bo była to dosłownie chwila moment i już drabbelek był :)
Też tak sądzę. Od czasu do czasu przyda się po prostu zwykła ludzka dobroć w małych rzeczach/czynach ukazana i co najważniejsze, przekazana.
Również pozdrawiam :)
W związku z tytułem, nasunęła mi się taka myśl, że jak gdzieś potrzeba odrobiny krwi niewinnej istoty, żeby odprawić jakieś zaklęcie, to bohater lub jego antagonista z uporem maniaka usiłują zabić tę niewinna istotę, zamiast pobrać kropelkę z palca. Tutaj zaś, choć bardzie przydałoby się regulowane łóżko z masażem i materacem leczniczym bohater dostaje taką kroplę w morzu potrzeb, czyli podusię i jak się okazuje to wystarcza. Lekarstwo, które dostał co prawda bardziej na stan psychiki niż na ciało, ale ważne że działa.
Zresztą starość nie radość. W pewnym wieku jak się człowiek budzi i nic go nie boli, to znaczy że nie żyje.
Ano właśnie, dobrze powiedziane. A to przecież tylko kropelkę potrzeba ;)
Cóż, prawda potrzebowałby, ale przecież dostał podusię, récznie robioną, od córeczki... No czy jest coś lepszego? ;D
Ano tak, nie bez przyczyny mówi się, że jeśli czujesz ból, to wiesz, że żyjesz ;)
Shogun - jakby piwo jeszcze przyniosła, to by było coś lepszego :)
Bajkopisarz zapewne tak, jednak dziecko z piwem to tak nie wypada ;) Drabble family friendly ;) Na odpowiedni czas ;)
Witamy kolejne drabble i życzymy ciekawej zabawy
Literkowa pozdrawia
Dziękuję :)
Pozdrawiam również ;)
W pierwszym momencie miałam skojarzenia ze świętym Mikołajem... Ale córka w tym wieku? ? Tak czy siak ciekawi mnie jegomość ?
No i słodki jest ten akcent z poduszką!
Kto wie czy nie prawidłowy? Hmm? ;)
A czemuż to nie? ;)
Cieszę się, czasem trochę słodkości nie zaszkodzi ;)
Taka chwila i tak wiele może zdziałać. Ukoi cierpienie, ale i krzyż przestanie ciążyć. Miłe takie gesty, ale to kropla w morzu.
Fajne choć smutne drabble.
Pozdrawiam:)
Dokładnie tak.
Cóż, kropka w morzu, ale w końcu, to od kropli morze się zaczyna :)
Również pozdrawiam :)
I ja miałam skojarzenie z Mikołajem. I pomyślałam sobie: "plecki bolą, a dzieciaczki to się majstruje" :))) hihi
Sympatyczny tekst.
Heh :) No cóż, w końcu w tym, no tam tego... ;) nic nie może przeszkodzić haha ;)
Dziękuję pięknie :)
Shogun
Chyba że od tego bolą... O tym nie pomyślałam.
Tjeri ano, jeśli od tego, to rzeczywiście wypadałoby sobie zrobić przerwę haha :)
Czyżby bohatera plecki bolały od przebierania się w kostium Lisa? Jest aktorem czy akrobatą w cyrku? Bo te dzieci całego świata...
Ano, dzieci całego świata jak to dzieci całego świata, mają to do siebie, że dużo ich :)
Dziękuję za komentarz :)
Świetny tekst o zwykłych małych gestach, dobroci, której w dzisiejszym, trzeba przyznać, podłym świecie, brakuje. Albo po prostu tragedię bardziej się klikają.
Pięknie napisane, z bardzo bardzo piéjbym przekazem :)
P.S: Zapraszamy do wzięcia udziału w naszej nowej zabawie literackiej – Literackich Horyzontach! Wszystkie informacje znajdziesz tu – https://www.opowi.pl/konkursy/literackie-horyzonty/
Liczymy na Ciebie!
Dziękuję pięknie :)
Hmm, cóż, cuś pomyślę :)
Bardzo mi się podoba. Dawno nie czytałam tak krótkiego tekstu, który byłby przepełniony emocjami i z tak pięknym przekazem. Powiem szczerze, że aż mam chęć poznać historię owego staruszka :)
Dziękuję ślicznie :)
Naprawdę miło mi to słyszeć, gdyż dla mnie emocje w tekście są najważniejsze :)
Cóż, nie wiem, czy uda mi się rozbudować tę historię i napisać coś jeszcze lepszego, ale kto wie? Kto wie? :)
Shogun Nikt nie wie, jedynie dusza autora - może z czasem... :)
Kavita o to to... :) Tak, może z czasem... ;)
Czytałem, czytałem i byłem pewny, że będzie tekst banalny, z poduszeczką, co tatuś dostał od córeczki. Ale mój odbiór uległ zmianie, gdy przeczytałem ostatni wers. On zrobił ten tekst.
Podoba mi się.
Pozdrox.
Dzięki Antoni :) Ano tak to jest, że czasem jeden wers zmienia całe pojmowanie. Cieszę się, że tym razem zmienił pozytywnie ;)
Również pozdrawiam :)
Drobne gesty ze strony bliskich mają wielką wartość w psychice chorego.
Pozdrowienia!
Dokładnie tak :)
Również pozdrawiam! :)
Zapraszamy na Forum:
https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Rozpoczynamy głosowanie na najlepsze drabble.
Głosujemy do 08 stycznia /piątek/ godz. 23.59
Literkowa
;D
Wystarczy kropla, jedna łza, wywołana wzruszeniem, a cały świat znowu staje się piękny. Może w namnażaniu wzruszeń pomaga fotel... „bujany”? Niektóre baśnie, powieści, czy wiersze, powstałe przecież częściowo także i marzeń i wyobraźni autora, mają taką moc jak poduszeczka włożona pod bolące plecy.
Niech dobrzy autorzy jak najczęściej zasiadają „w swoich najwygodniejszych bujanych fotelach”! :)
Dziękuję bardzo :)
A tak, fotel "bujany" jest wyjątkowy i również ma dużą moc :)
Proste rzeczy, a jakie silne :)
Ano, niech zasiadają, niech zasiadają i najważniejsze, niech piszą :)
H2O, wystarczy kropla wody xd...
Ładne drabble. Dobro wraca, a tutaj przy okazji można rozpatrywać sytuację i w skali mikro, i w makro, gdy już wspominasz o "całym świecie.
Taaak, z tym jakie pierwszym się kojarzy haha ;)
Dzięki :) Cóż, co by nie mówić, to chyba naprawdę tak jest, że wraca i to bez względu na skalę, dlatego każde jest ważne.
Bardzo ładny tekst. Jak zawsze niedosłowny, a jednak bardzo wymowny. Tytuł oddaje wszystko - w końcu podobno wystarczy, że przez lata kapie jedynie kropla, by wydrążyć w skale dziurę. Tak samo jest z uczynkami i słowami, tymi dobrymi złymi - wystarczy jedno, by unieść kogoś pod niebo, lub doszczętnie zniszczyć. Jak dobrze, że w tym przypadku całość opowiada o tym, co pozytywne - kolejna historia, która niby jest z pozoru banalna, ale o to właśnie chodzi. O te banały i prostoty, o których się nie pamięta w natłoku skomplikowanych wydarzeń.
Pozdrawiam.
Dziękuję pięknie. Dokładnie tak, wystarczy niewiele, by zrobić wiele. Wystarczy do tego albo czas, jak w przykładzie z kroplą i skałą, albo chęci, jeśli chodzi o kontakty ludzi z ludźmi.
Cóż, małe rzeczy to wielkie rzeczy, bo albo są małe i cieszą za każdym razem gdy się pojawią, albo składają się na rzeczy wielkie.
Pamiętajmy o tych małych rzeczach, banałach, bo to od nich wszystko się zaczyna.
Również pozdrawiam :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania