ZABIERACZ: KSIĘGA TRZECIA. EPILOG

ZABIERACZ: KSIĘGA TRZECIA

EPILOG

Kiedy nawet niemożność trwania ludzkiego życia, stanowiąc poddaną w wątpliwość, powodując mimowolne uczucie odrętwiającego umysł lęku przed Śmiercią, stanowi pogłos ostatniego z dwunastu uderzeń kurantu zegara, nawet nadzieja odchodzi w ciemność izolującego ją niebytem pokoju. Wielu to odczuło, choć... należy ich raczej, zwłaszcza rzeczowo: nazwać... zwyczajnie nielicznymi: pozostałymi... w zdrowiu umysłu, nie poddającymi się obecnie suicydalnym praktykom, bądź prościej:.. Żywymi: mając świadomość czegokolwiek innego, poza Piekłem.

Dalsze ich losy, to już osobna, oprawna w mrok Twoich myśli, Księga... niby niniejszej opowieści, jednak: wszyscy już przecież znamy prawdę. Czytaj zatem dalej: nie udając.

Czarny kocina zasnął, wyciągając łapki przed ciepłem kominka.

Mający dusze, starali się nie musieć jej utracić.

Potępieni nie wracając do Piekła, żyli ze świadomością, że przez całą wieczność nie muszą.

A... Ty?..