LBnD 25 Przypadek

Bezradność narastała wraz z nieznośnym bólem, ogarniającym każdy fragment jej wątłego ciała. Zawieszona między resztkami sił a całkowitym wyczerpaniem, rozpaczliwie łaknęła ukojenia. Choćby na chwilę.

Pozostała już tylko ostatnia możliwość — prosić o poradę wybitnego specjalistę — Starego Mistrza... Pomógł niejednemu.

Nie oczekiwała wielkich słów ani uzdrawiających mocy. Marzyła o małej kropli nadziei, by poszukać sensu fizycznej udręki.

*

Nieśmiało wyszeptała:

— Mistrzu, jak się nie poddawać?

Zmierzył ją oziębłym wzrokiem. Po chwili, bez śladu wahania, wskazał jedyną słuszną odpowiedź: .

— Nic już się nie da zrobić! — odrzekł lekko i wyszedł — niewzruszony.

Była tak bardzo przejęta spotkaniem Mistrza, że usłyszała tylko ostatnie słowo. Pomyślała: „Możesz wiele zrobić!”. Dzięki temu, wciąż żyła...

Średnia ocena: 4.9  Głosów: 10

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (17)

  • Vincent Vega ponad rok temu
    Przez działanie możemy odnaleźć znaczenie w bezsensie wszechświata, a przypadek pcha nas na tory, którymi będziemy podążać ku niemu. Bo znaczenie, być może nie skróci cierpienia, lecz nada wartości dla jego przeżywania. 5 i pozodwiam serdecznie :)
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Vincencie, dziękuję za odwiedziny i bardzo ciekawą interpretację. Również pozdrawiam serdecznie! :)
  • Bajkopisarz ponad rok temu
    Czasami pacjent tak bardzo chce żyć, że nawet medycyna jest bezradna. Być może tutaj jest ten przypadek, gdy cała wiedza nie zdaje się już na nic, ale wola przetrwania u chorego pokonuje wszelkie przeciwności. Potem nazwą to cudem, działaniem sił wyższych i podobnymi górnolotnymi określeniami. Tymczasem to po prostu brak informacji, ze tak się da, brak fachowej diagnozy (niekoniecznie z ignorancji, po prostu z braku danych), albo ktoś się naprawdę uparł.
    Wszelcy Mistrzowie to ludzie, tacy sami jak my, to inni ludzie nazywają ich mistrzami, czasem słusznie, czasem na wyrost. Mistrz też może pobłądzić. Ostatecznie w tym przypadku prawdziwym Mistrzem okazała się bohaterka tego opowiadania. Trochę na zasadzie, że jeśli czegoś nie da się zrobić, to po prostu musi przyjść ktoś, kto o tym nie wie i to zrobi.
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Bajkopisarzu, dziękuję bardzo za odwiedziny i cenny komentarz. Pozdrawiam serdecznie. :)
  • laura123 ponad rok temu
    Bardzo dobry drabbelek. Wystarczy słuchać siebie i uczepić się nadziei... 5
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Lauro, dziękuję bardzo. Jestem wdzięczna za Twoje odwiedziny i komentarz. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • LBnDrabble ponad rok temu
    Witamy w Bitwie. Życzymy fajnej zabawy ze stusłówkami.

    Literkowa
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Literkowa, dziękuję bardzo i serdecznie pozdrawiam. :)
  • LBnDrabble ponad rok temu
    ZAPROSZENIE
    Rozpoczynamy głosowanie. Osiem drabbli i tylko 800 słów do czytania.
    Czytamy, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
    Głosujemy do 02 /piątek/ godz. 23.59

    Liczymy na Ciebie! Na czytanie i pozostawienie komentarzy.

    Literkowa pozdrawia
  • Pan Buczybór ponad rok temu
    hmmm, ciekawe. Mistrz, który mistrzem nie jest i ukryta w bohaterce moc, która potrzebowała choćby przypadkowego impulsu do wyzwolenia...
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Panie Buczyborze, dziękuję bardzo za odwiedziny i cenny komentarz.

    Pozdrawiam. :)
  • Shogun ponad rok temu
    Bo człowiek tylko samemu może sobie pomóc... bo jeśli takiej woli nie ma, to choćby i cudotwórcę spotkał, nic to nie da.
    Tutaj widać, że bohaterka chciała żyć, a jeśli chciała, to i żyje. Nic samo nie przychodzi, potrzebny jest ten impuls własny, aby cała reszta zadziałała.

    Pozdrawiam :)
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Dokładnie, wola życia jest niezwykle ważna. To siła, która potrafi wymykać się medycznym rozstrzygnięciom i przewidywaniom.
    Shogunie, dziękuję za odwiedziny i ciekawy komentarz. Również pozdrawiam :)
  • Pasja ponad rok temu
    Słuchać swojego wnętrza jest najtrudniej. Mistrz też nie wiele może uczynić, kiedy my nie chcemy sobie pomóc.

    Pozdrawiam
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Pasjo, bardzo dziękuję za cenny komentarz i odwiedziny. Dokładnie, warto słuchać własnego wnętrza.
    Pozdrawiam serdecznie. :)
  • Margerita ponad rok temu
    smutny tekst
  • Ocalić Myśl ponad rok temu
    Margerito, dziękuję bardzo za Twój komentarz i odwiedziny. Serdecznie pozdrawiam. :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania