LBnD 26 Więzy prz_szłości
Mimo lęku, weszłam do środka. Wewnątrz małej izdebki siedziała kobieta w wieku mojej ukochanej babci. W otoczeniu książek i porozrzucanych, wyblakłych fotografii unosiła się przejmująca cisza. Mocno pomarszczona twarz, niczym mapa doczesnej wędrówki, ukazywała niekończące się rozczarowanie, wszelkie trudności, małe i wielkie tęsknoty.
Staruszka spojrzała na mnie z wyrzutem i bezbronnością dziecka. Dostrzegłam przerażający obraz samotności, wzruszający do głębi. Zrozumiałam, że jej oczy skrywają znajome oblicze — moje własne...
Od tamtej pory miałam już tylko jedno marzenie. Pragnęłam, by każdy wiosenny pąk stał się dla mnie źródłem radości — zawsze nowej, pięknej i trwałej. Wiedziałam, że muszę poszukać wiosny w sobie. Dopóki nie jest za późno...
Komentarze (18)
Miała to szczęście zobaczyć, co może stracić lub zrobić za późno.
Trochę jak we fizyce kwantowej. Zobaczyć skutek, by zapobiec przyczynie, powstania tego skutku.
Tekst wiele mówiący. jestem na tak:)↔Pozdrawiam:)↔%
Dekaosie, bardzo dziękuję za Twój komentarz i odwiedziny. Pozdrawiam. :)
Witamy kolejne drabble w Bitwie. Powodzenia
Literkowa
Literkowa, dziękuję i pozdrawiam. :)
Bardzo malownicze, nostalgiczne, pełne uroku.
Podoba mi się ta wizja :-)
Pozdrawiam,
Babo Szora, dziękuję serdecznie za Twój komentarz i odwiedziny. Bardzo się cieszę, jeśli tekst Ci się podoba. :) Pozdrawiam. :)
Zapraszamy!
Rozpoczynamy głosowanie.
Czytamy, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Głosujemy do 25 /niedziela/ godz. 23.59
Liczymy na Autorów na obowiązkowe czytanie i pozostawienie komentarzy.
Literkowa pozdrawia
Nie ma to jak przejrzeć się w zwierciadle czasu. Nie każdy jednak ma świadomość, że się w nim przegląda, nie każdy potrafi wysnuć z tego konstruktywny wniosek. Czasami być może trudno też w to uwierzyć, co się widzi. Bardzo mądre drabble.
Bajkopisarzu, bardzo dziękuję za odwiedziny i ciekawy komentarz. Pozdrawiam. :)
Pragnęłam, by każdy wiosenny pąk stał się dla mnie źródłem radości — zawsze nowej, pięknej i trwałej. Wiedziałam, że muszę poszukać wiosny w sobie. Dopóki nie jest za późno... piękna maksyma na życie. Przemijanie jest nieuchronne i każdego z nas dogania, jednak wiosna może zakwitać w nas przez cale życie.
Pozdrawiam
„Wiosna może zakwitać w nas przez cale życie" — pięknie to ujęłaś! :) Dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie. :)
Autorko!
Ostatnie godziny aby przeczytać, skomentować i zagłosować na najlepsze drabble.
Zapraszamy na Forum pod linki: https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Literkowa liczy na Ciebie!
Czas to siła, która sprowadzi jesień do naszego życia mimo wszystko. Ale serce pączujące, pełne młodzieńczej energii możemy zatopić w formalnie i pielęgnować niczym grudniki w doniczkach. 5 i pozodwiam serdecznie. :)
Zgadza się, możemy pielęgnować radość w swoim sercu, mimo upływającego i na każdym etapie życia. Dziękuje za cenny komentarz i pozdrawiam serdecznie. :)
Zerknij na głosowanie. :) Chyba wkradła się pomyłka i 3 punkty, zgodnie z Twoim komentarzem, powinien otrzymać Shogun, nie ja. :)
Delikatne i subtelne drabble. Troski to część życia, ale nie zapominajmy, aby w tym życiu po prostu żyć, bo potem może się okazać na to za późno. Szukajmy szczęścia z każdą wiosną, z każdym nowym początkiem, aby na końcu móc powiedzieć przeżyłem/łam życie.
Pozdrawiam :)
Dziękuję za bardzo trafny komentarz. Zgadza się, troski, upływ czasu — to sprawy nieuniknienie, lecz skupiając się wyłącznie na trudnościach, tracimy z oczu to, co w naszym życiu ważne i piękne. Warto odnaleźć, doceniać i pielęgnować w sobie radość na każdym etapie życiowej drogi. :)
Pozdrawiam serdecznie. :)
Bardzo spoko
Dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie. :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania