LBnD 20 Ostatnia Wojowniczka
Pozostawałyśmy w mroku jaskini — otępiałe, bezradne, niemal martwe — trawione przez nicość i zapomnienie. Było ciemno, ciasno, głucho, ale w pewnym sensie — „wygodnie”, ponieważ wiedziałyśmy, jak jest, co nas czeka. Przynajmniej tak się nam wydawało.
Tylko ona, wciąż się oddalała. Chadzała własnymi drogami, zatracając srebrne łzy. Krzyczałyśmy: „Głupia, naiwna — wracaj!” Nie słuchała. Aż została zupełnie sama. Nieraz upadała. Buty zgubiła. Poraniła sobie stopy o skały. Stąpała boso po rozżarzonych węglach niezgody… Całe jej oblicze — cierpiało.
Powróciła... Miała odwagę. Nam już było wszystko jedno...
Na swych obolałych ramionach niosła nas (wiarę i miłość) — ku światłu, ku odrodzeniu…
Komentarze (16)
Dobre drabble. Ten, kto prawdziwy, ten wie, co to cierpienie.
Mówią, że trzeba być głupim, aby wybierać cierpienie. A co jest matką głupich?... I to powoduje, że drabble z przeciętnego skacze o klasę wyżej.
Pozdrawiam.
Antoni, dziękuję za odwiedziny i komentarz. Pozdrawiam serdecznie! :)
Ocalić Myśl↔Ładnie napisane:)
Rozumiem w ten sposób, że początek tekstu, to: Wiara i Miłość,
a ta co odeszła i wróciła, mimo wszystko wzmocniona,
niosąc Je później na plecach ku światłu, to Nadzieja:)↔Pozdrawiam:)↔5
Dekaosie, dziękuję pięknie za komentarz i ocenę. :) Tak, zgadza się, to Nadzieja. :)
Pozdrawiam serdecznie. :)
Rozpoczynamy głosowanie. Dziewięć tekstów i 900 słów.
Czytamy, komentujemy i głosujemy według zasady: 3 - 2 - 1 - plus uzasadniamy dlaczego?
Zapraszamy: https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Głosujemy do 21 grudnia /poniedziałek/ godz. 23.59
Literkowa pozdrawia
Bardzo zastanawiąjące sto słówek. O ludzkim losie, upadkach i o wstawaniu aby iść dalej. Bo nadzieja nigdy nie mija, chociaż mówią, że jest matką głupich. Jednak potrzeba ją mieć.
Pozdrawiam
Pasjo, dziękuję bardzo z Twój komentarz. Między innymi, chciałam wyrazić metaforę ludzkiego losu. Nigdy nie można się poddawać, ani odbierać komuś nadziei. Pozdrawiam serdecznie. :)
Odbieram to jaką krótką alegorię nadziei :-)
Pozdrawiam,
Babo Szora, dziękuję bardzo za odwiedziny i komentarz. Pozdrawiam serdecznie. :)
Do północy można zagłosować na najlepsze drabble. Zapraszamy na Forum:
https://www.opowi.pl/forum/literkowa-bitwa-na-drabble-glosowanie-w1241/
Toż to piękna pochwała nadziei. Bardzo dobrze napisana, obrazowo. Jeśli ranna, jeśli cierpi, a mimo to trwa, upada, ale się podnosi, to znak, że żyje, że jest prawdziwa. I oto właśnie w tym wszystkim chodzi...
Pozdrawiam :)
Shogunie, bardzo dziękuję za piękny komentarz.:)
Pozdrawiam serdecznie :)
Nieco wybija mnie z klimatu ten nawias... Poza tym naprawdę spoko.
Panie Buczyborze, dziękuję bardzo za odwiedziny i komentarz. Pozdrawiam serdecznie.:)
Dobre drabble. Tekst o ludzkich bolączkach, cierpieniu, lecz w tym wszystkim, z nadzieją. Nadzieja jest ważna, bardzo ważna. Bo to może dzięki niej i dla niej żyjemy?
P.S: Zapraszamy do wzięcia udziału w naszej nowej zabawie literackiej – Literackich Horyzontach! Wszystkie informacje znajdziesz tu – https://www.opowi.pl/konkursy/literackie-horyzonty/
Liczymy na Ciebie!
Dziękuję bardzo za refleksje i informacje o zabawie.
Dokładnie! Nadzieja jest tym, co nie pozwala nam się poddawać, dlatego trzeba ją zawsze mieć. :)
Pozdrawiam serdecznie.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania