Drabblle – Niewidoczna

Słyszy gwar przytłumiony przez wodę.

Wychodzi na plażę.

Każde ciało zajmuje – jedynie słuszną – kupę piachu.

Wielu wzmocni tym, co i tak kultywują w sobie.

Jest niewidocznym istnieniem.

Ma zadanie do wykonania.

Za chwilę wszyscy zasną.

Dla pewności.

Potrafi materializować przydatne narzędzia.

Bez pośpiechu. Nikt nie odchodzi.

Na swój sposób, cieszy ją widok szczęśliwych twarzy.

Tym bardziej w kontekście tego, co niebawem nastąpi.

Zasypiają.

Dotyka każdą śpiącą istotę.

Zostawia prezent.

Sprawia, że nagle wszyscy się budzą.

Czeka cierpliwie. Musi mieć całkowitą pewność.

Wraca, skąd przyszła.  

*

Po jakimś czasie plaża jest pełna.

Niewidoczna, znowu częścią morza.

Z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku.