Drabblle ↔ Bajki o Szpilce i Paluszku

Żyła kiedyś Szpilka coraz bardziej zniechęcona. Trudności z tzw: chodzeniem i nie tylko, by wbić ciało, wyskoczyć i tak dalej, uprzykrzały egzystencję. Marzyła o łatwiejszym przemieszczaniu.

Pewnego razu napotkała Igłę ze Stogu Siana. Też miała problem, ale z nawleczeniem nici przez Ucho Igielne. Nasza Bohaterka, w odruchu dobroci, pomogła nawlec.

Wspomożona, w ramach wdzięczności, wskazała samotną główkę, odpadniętą od właścicielki, która znalazła wieczne spoczywanie w miękkiej poduszce.

Poinformowana, nadziała drugą główkę, bez możliwości zmiany decyzji. O czym uczciwie uprzedziła Igła.

Szpilka była teraz ośką z kółkami. Zyskała łatwość poruszania, jednak kosztem utraty tożsamości.

Pomyślała kiedyś „I bądź tu Szpilko dobrą”

*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*

Paluszek Wskazujący musiał często dłubać w nosie, chociaż nie chciał w ciemnej glajdzie.

Lecz cóż mógł biedny poradzić, będąc narzędziem doczepionym do człowieka.

Nagle Środkowy wyjawił, że pomoże. Kiedy PW został górnikiem wydobywczym,

jakaś siła, zwiększyła jego rozmiar.

Rozpierdzielił dziurkę i w odgłosie rozdarcia, powrócił do macierzystego wymiaru, słysząc→„Cholera, a łaj.”

To Środkowy zastosował paznokieć Tłustego Kciuka, jako czarodziejską różdżkę.

Uparty człowiek miał drugą dziurkę, lecz też została rozdarta.

PW, zyskał święty spokój, tudzież satysfakcję.

Poza tym, nie musiał „chodzić do pracy”

Tylko pośrednikowi zszedł paznokieć, gdyż mu Środkowy, wyeksponował magię.

E tam. Szpon odrośnie→pocieszyli płaczącego Kciuka→Paluszek Serdeczny z Małym.