Wiersze <*> Sઽ८ઽęśՆɿωע ƁóՆ

                         ?

     ?~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠ ?

maszynka do mielenia mięsa

ładnie zdobiona płaskorzeźbami trzewi

kładę pachnącego kwiatka do wazonu

oraz dłoń do aluminiowego lejka

muzyka płynie delikatnie jak krew po żyletce

kapie kropelkami szkarłatnych nut

zaczynam kręcić

koniuszki bólu muskają opuszki palców

ścierają przylepiony naskórek

linie papilarne troskliwie pieści ślimaczek

wiruje wesoło w takt muzyki

czerwieniąc rozkosznie metalowe ciało

kręcę coraz szybciej

miękkie brzmienie muzyki

cudownie współgra z odgłosami miażdżonych kości

za oknem słoneczko świeci

śpiewają ptaszęta

strumyczek tuli rybki płynną woalką

krew tworzy freski na sklepieniu kulistego wnętrza

jeszcze szybciej

upojne wrzaski chłonie puchowa poduszeczka

ciepły wiosenny wietrzyk

wiewa leciutko delikatną koronkową zasłonką

kołysząc zaplątaną migoczącą przeszłość

po drugiej stronie

na świat spogląda pierwszy odłamek paznokcia

zwiększam szybkość wirowania

i nacisk

z przednich dziurek wyciska się trochę mnie

najpierw po trochu

lecz za chwilę

gęsta galaretka frywolnymi warkoczykami

    ?~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠ ?~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠ ?

spływa na świeżo umytą biel talerzyka

malusieńkie odrobinki kości dźwięczą cichutko

jak dzwoneczki na zabłąkanej owieczce

której matkę rozszarpał wilk

kręcę wytrwale

ból łamanych kostek jest przecudowny

to prawdziwy balsam

niczym mroźne kryształki lodu

które chłodzą umysł na upalnej plaży

już prawie cała wilgotna dłoń

rześko mlaska po drugiej stronie

prostokątne niebo

błękitem maluje horyzont

odsuwam talerzyk

na świeżo wypranym materiale

między szpalerem wydzierganych listków

obracam znowu

na białym obrusie

powstaje patriotyczny obraz

dwa kolory

biały i mięsno – czerwony

to jeszcze bardziej zwiększa

ekstremalne

wspaniałe wilgotne odczucia

gniecionych paluszków

lecz pomału popadam w rozpacz

moja dłoń dobiega końca

smutek ogarnia otchłań żalu

za chwilę będzie po wszystkim

poczuję paskudną przebrzydłą ulgę

ostatnie mlaśnięcie

zapchany wianuszek dziurek

ten piękny różany blask

jak te kwiaty w wazonie

dobrze dobrałem kolor

niestety to koniec gry

oblepiony ślimaczek

ledwo co widzi biedactwo

przez gęstą maź

jest mi doprawdy przykro

ból jest taki że prawie go nie czuję

a szkoda

cholernie paskudnie

jak sobie wspomnę te rozkoszne doznania

z minionych chwil

to aż igiełki łez oko przebijają

cierpię z tego powodu

ale cóż

nie każde szczęśliwe cierpienie

może trwać wiecznie

przez okno wlatuje mały ptaszek

wesoło ćwierka i robi kupę

niestety

włożyć drugiej nie mogę

nie miałbym czym kręcić

z kikuta podlewam kwiatka

tak ładnie pachnie bólem

nic dziwnego

wiosna przed oknem

tylko wierzby płaczą samotne na łące

białe motyle siadają na witkach

szumią skrzydełkami

pocieszające pieśni

muszę jakoś jedną dłonią

umyć maszynkę i nakarmić kotka

a drugą owinąć chusteczką haftowaną

bo zachlapię czystą podłogę

jeżeli zdążę

ale warto było

dla takich przeżyć

ptaszek wylatuje

śpiewać światu

balladę o szczęściu

no chyba… że stopę

nie tracę nadziei

tylko logistycznie

może być problem

w sumie mógłbym drugą dłoń

no ale

łatwiej kręcić ręką

niż nogą

~͜͠~͜͠~͜͠  ? ~͜͠~͜͠~͜͠ ~͜͠~͜͠

     ~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠ ~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠ ? ~͜͠~͜͠~͜

                ~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠ ~͜͠~͜͠ ? ~͜͠~͜͠~͜͠~͜͠~͜