Wiersze <*> Tajemnica Białych Róż
––//––
gdy o poranku krople rosy
jak łzy tuliły gałązki zimne
dziecko ujrzało przepiękną panią
zaiste dla niego widok przedziwny
biała suknia o śnieżnej bieli
na niej gwiazd dwanaście lśniło
przed nią w ciepłej jasnej poświacie
serce bardziej w nadziei się skryło
chłopiec zlękniony mówić nie mógł
mając w swym sercu smutną ciszę
wtedy usłyszał słowa przyjazne
powiedz po coś tu do mnie przyszedł
i nagle lęku nie było w nim wcale
nie przytłaczała go bojaźń żadna
moja siostra jest ciężko chora
spraw o pani by nie umarła
kochane dziecko jam tylko matką
muszę Boga o to zapytać
bo tylko On moc taką posiada
gdy Jego wola śmierć później zawita
dziecko nagle szybko uciekło
a gdy wróciło poważnie rzecze
zniszczyłem wszystkie moje zabawki
te co najbardziej kochałem na świecie
*
wielu ludzi w to miejsce zmierza
żeby się przyjrzeć prześlicznej pani
lecz tylko drzewo nadal tam stoi
okolone białymi różami
Komentarze (14)
"Ja jestem Niepokalane Poczęcie" - objawienie w Pierinie, ale tamte róże miały inną barwę.
Bardzo pięknie.
Dorota brzózko. Dzięki Pozdrawiam:)
Nie wiem. Muszę to przemyśleć...
Pozdrawiam.
AG→Każdy ma prawo do swego odbioru:) Pozdrawiam.
"biała suknia o śnieżnej bieli" a nie lepiej np; skrzyła sukienka w śnieżnej swej bieli? Bo tak trochę masło maślane
Poza tym jak zwykle ładnie.
Pozdrawiam
Tylko się nie obrażaj, przymierz i sprawdź czy pasuje.
No parasin→Dzięki →Przymierzyłem i szczerze mówiąc, wolę moją wersje.
Ale gdyby Twoja mnie się spodobała, to na pewno bym poprawił. Wiele razy poprawiałem, jak mi ktoś doradził i mnie pasiło:))
No pasaran*:)
Wiem : )
Miłego : )
Witamy kolejny wiersz w Bitwie. Jeszcze tylko prosimy o wrzucenie linka na Forum
Literkowa
pomyłka DD
Nie szkodzi. Miło gościć:) Rzuciłem linkę :)
Wzruszająca siła miłości braterskiej. Piąteczka!
Bożeno Joanno Dzięki. Pozdrawiam:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania