Wiersze <*> Przerwana Miłość

faluj łąko faluj

swym złocistym łonem

tam horyzont

na nim

słońce napalone

tarcza już gorąca

kłos stęskniony każdy

wybuchy

czułości

ptaszek niewyraźny

drzemał i miał pecha

w tej miłości chwale

został

usmażony

namiętności żarem

jam ciebie słoneczko

bliżej w życie ścielę

tyś moja

łąkusio

innej nie rozgrzeję

°

aż razu pewnego

obłok ta zaraza

kulę złotą

zakrył

na pląsy nie zważał

gdzie tyś moja miła

a ty gdzie horyzku

nie mogę

cię dojrzeć

miłość poszła w piz…

och ty mój kochany

nie przeklinaj tutaj

wiem

obłok zawinił

to przez tego fiu…

°•

tak to z tej zgryzoty

słońce już nie wzeszło

siebie wnet wybuchło

skończyło się wszystko