Wiiieeersz <*> 1. Niepewność 2. Rzeko

zbłąkany znowu w swoich kwitnieniach

co to plugawe

przegniłe są

spada wzgardzony szypułki nie ma

strącony z drzewa

na sadu dno

w miąższu odczuwa lęk przeogromny

gdy czarnych ptaków

przybywa wciąż

by go rozszarpać i mu przypomnieć

jak gardził drzewem

nie tylko to

w oddali słyszy kroki niewinne

dziecię przychodzi

by resztkę zjeść

spożywa wnętrzem tajemnym zmysłem

w powiewie wiatru

po łąki kres

nowym kwitnieniem owoc na drzewie

błękitna słodycz

gdzie bezczas jest

w promieniach słońca pyta wciąż siebie

czy to jest real

czy tylko sen

***

rzeko

u moich stóp płyniesz a ja tu tęsknię

by chociaż na chwilę utonąć w tobie

cudnych  odmętach lśnienie kryształu

na zawsze pamiętać

posłuchaj człowieku co nurtem powiem

prędzej cię otruję

niż we mnie utoniesz

•••••••••••••••••••••••••••••

Audiosuseł

audiosuseł w ciszy spięty

podsłuchiwać może z gracją

no bo przecież oponenci

nawet swoi są ladaco

rozwolnienie w trzewiach popłoch

bo kto o kim wie lub nie wie

nawet głowa tuli mocno

bo coś o mnie mogą wiedzieć

mordki grzechów trwożne jakieś

z norek swoich biedne patrzą

haki sprawki różne takie

jeszcze mnie kryształ zahaczą

choć niedawno był jak beton

teraz jakby ktoś rozsadzał

nawet częściej słychać nieco

ten maluszek nam zawadza

audiosuseł nadal umie

i choć praca bardziej żmudna

to gorliwiej

podsłuchuje

audiosuseł audiosusła