Wiersz <*> Coś było

Siedzę przed chatą rozluźniony i spozieram.

O! Bardziej zajęte. E tam… spoko.

Przeszkadza to komu. Powtórka z rozrywki.

Zaistniało nagle w naszej osadzie.

Odwiedzaliśmy owe miejsce,

by pohymmchać i w zamyśleniu odejść.

Nie było groźne, tylko miało wygląd,

piszcząc smętnie.

Lecz kiedyś przyszliśmy, patrzymy i nie ma na co.

Żeby chociaż nas to jakoś odmieniło.

A gdzie tam. Próżne nadzieje.

Jedynie jak ktoś się zapomni i wejdzie tam gdzie było,

to nagle ryms i umiera.

Ubaw po łokcie,

Tak śmiesznie drągami zahaczamy i ściągamy ciała,

bo niektórzy nowi chcą tam wejść.

Fajnie jest. Więcej luzu i świeżego powietrza.