Wiersz <*> Chatka / Pętla

Teksty z NSzO

owinąć wspomnieniem chatkę rodzinną

jak wstążką prezent

którego

już nie ma

aż by się chciało wrócić w to miejsce

i tak po prostu

piosnkę

zaśpiewać

o tym że chociaż ściany i okna

nie zawsze się dało

sercem

podpierać

kwiaty kwitły rosły i więdły

radości

wielkie

średnie

malutkie

a szczęście jak zwykle było figlarne

przekomarzając się

często

ze smutkiem

bo czasem człowiek nostalgią nasiąknie

a wtedy znowu

w życiu

jest pusto

nawet gdy sterczy w promieniach słońca

to jednak osuszyć

jakoś

się trudno

Pętla

o motorniczym opowiem bajkę

choć zakończenie nie całkiem fajne

tramwajem przez lata chętnie kierował

aż w końcu biedak się w pętli zakochał

jeździł wciąż na niej szynach powabnych

lśniących wilgotnych smukłych i ładnych

aż usunięto kiedyś tę pętle

dla niego straszne wręcz niepojęte

wnet wymieniono na inną oną

a on z rozpaczy we łzach utonął

już nie usłyszał ślicznych odgłosów

takiej miłości zastąpić nie sposób

pewnego ranka ciało odcięto

wisiał na pętli nad nową pętlą

w drewnianej trumnie

na kształt tramwaju

do grobu włożono

skromnie pomału

gdzie wewnątrz leży

przy zimnych zwłokach

kawałek szyny

z pętli co kochał