Wiersz <*> Kolor szarości

zapomną nas

zakopią głęboko

przeszłość teraz zamurują

myśli nie stłumione

łzy zaprzęgną do lśnienia

te kropelki rosy

świeżym deszczem zrodzone

na huśtawkach z liści

jak wróżki spłoszone

przycupnięte nieco

otulone czasem

co rany leczy

nie zawsze uśpione

węzełkami z wiatru

śmiesznie splątane

ozonem ożywczym

nie są tutaj same

popioły wspomnień

kolory migotliwe

całunem szarość skryły

 tak zostaną

albo tylko były