Poprzednie części: Wiersz <*> Kolor szarości
Wiersz <*> Człowiek
–?/–
uważał siebie
za wzór wszelkich cnót
nie pasował ktoś do wizji
to śmieć i glut
razu pewnego
na bagnistym terenie szedł
czuł się na nim
o tak
jak lśniący
czysty śnieg
nagle
zaczęło wciągać
na dno
jak mogło?
jego?
dobro nie zło?
wtem
ktoś wstęgę tęczową rzucił
tonący miał w dupie
czy ma sześć czy siedem
złapał by ratować siebie
niestety
tak się złożyło
że wybawiciel stracił życie
uratowany
nie zdążył podziękować
teraz zawsze
gdy stoi przy jego grobie
a ktoś zapyta
kto tutaj leży
odpowiada
po prostu
człowiek
Komentarze (12)
Po prostu człowiek.
Riposta dla pana prezydenta.
5
Pozdrawiam Dekaos Dondi
Kigja→Dzięki:)→Ano tak... :)↔Pozdrawiam:)
Człowiek od zarania dziejów poszukuje siebie. Wszyscy jesteśmy równi i mamy takie samo prawo, aby żyć. Wykluczeniu mówię nie!
tonący miał w dupie
czy ma sześć czy siedem... jest takie powiedzenie - kiedy śmierć koło du.y itd.
Pozdrawiam serdecznie
Pasjo→Dzięki:)↔Podzielam zdanie Twe:)↔Pozdrawiam:)
"Po prostu człowiek" i tylko to ma sens.
Marianie→Dzięki:)↔Właśnie:)↔Pozdrawiam:)
Piękne, "po prostu człowiek" i wszystko na temat.
Shogunie→Dzięki:)→Otóż to:)↔Pozdrawiam:)
Po prostu niezłe, 5, pozdrawiam :-)
Piotrek P.1988→Dzięki:)↔To fajnie:)↔Pozdrawiam:)
Udał Ci się tekst Deduś. Naprawdę mądry.
Tjeri→Dzięki:)↔Miło, że Dedusiowi się udało:)↔Pozdrawiam:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania