Wiersz <*> Wielokropek

                           ––?/–

podroby krwiste mlaskaniem dźwięcznym

szaleją szkarłatem

światem arterii

przez tłuszcz pomiędzy

tęskni spogląda

ślepa kiszka

rozkoszna pulchna

deczko zawistna

kostny wieszaku uczuć dźwigarze

w skalnej komnacie

myśli wyciskasz

utkwione drzazgi

głęboko szyderczo

w okowach jaźni

a czasem wzruszenie

piórko zwiewne

pozwoli wypłakać

co niepotrzebne

tożsamość tulona

w komórkach osnowie

szare

zepsute

i kolorowe

hordy krwinek tłoczy agregat

dopóki prądu

jakoś się miewasz

jesteś bezpieczny

lecz kiedyś na pewno

wywali bezpiecznik...