Wierszee <*> Polska
͐᷀͊P̫̐̀҉߫̋̚O̝᷈᷀҉̗̭̽L̯̂̎҉̟̲ͪS̻̀̆҉̬᷅͂Ḳ̫᷉҉͈ͧ͞A̢҃͟҉
~~~//~~~
P⃣od ciemną woalką zaborczych nocy
Gdy gwiazdy przez chmury świecą słabiutko
Nieduża dziewczynka wytrwale kroczy
Płacząc raz po raz bo dziwnie jej smutno
B⃣iało czerwona sukienka powiewa
Lecz góry na drodze wysokie bardzo
Marzenia wrastają w baldachim nieba
Zmierza do celu gdyż duszę ma hardą
T⃣argały ciałem tornada dziejowe
Serduszko raniły aż krwią broczyło
Czerwone maki tak wciąż ciemiężone
Być może wzrastanie się ich zaczęło
N⃣ agle szum głośny dochodzi z oddali
To orzeł biały skrzydłami rozwala
Złowrogie chmury wspólnymi siłami
By niepodległość ojczyzna zyskała
N⃣ie wie wszak ona czy droga ta prosta
Choć serce radośnie nadzieją wstrząsa
Czy jej wędrówka na marne nie poszła
W jaką naprawdę przemieni się Polska
ɗﻉᛕคѻร
Komentarze (12)
nie zachwyca
Sensol. Nie musi. Pozdrawiam.
W sumie taki podstawówkowy wierszyk, ale wykonany porządnie. Całkiem fajny.
Dzięki PB. Chodziło mi, o taki wierszyk. Nawet 11sylab chyba. Pozdrawiam.
a czegoż ona smutna i płacze "raz po raz"?
Piliery. Bo dziewczynka to symbol Polski, a jeszcze nie niepodległa na początku tekstu. Pozdrawiam
więc "dziwnie" jej smutno. Ma powody czy ich nie ma? Dziwnie.
Akurat zerkłem. Dziwnie, bo czasami lubię pisać tak... niejednoznacznie.
Zostawiać paletko do interpretacji.
Witam
Polska i wojna to kobiety zawsze razem pod rękę kroczą. Ciekawie przedstawiłeś wzrastanie i życiorys naszej Ojczyzny.
Pozdrawiam serdecznie
Pasjo Dzięki Pozdrawiam
Kobieta wolności 4
Dzięki Keraj Pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania